Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

              Niektórzy uważają, że można je wygrać na loterii. Wtedy o takich mówią, że się urodzili pod szczęśliwą gwiazdą. Są i tacy, którzy twierdzą, że można się z nimi urodzić, ale to nie wystarczy. Trzeba jeszcze włożyć wiele wysiłku w to, żeby się pięknie rozwinęły. Podobno te wygrane na loterii dają tylko złudzenie tego, co mogą dać te z urodzenia. Rodzice kudłatego chłopaka często o tym rozmawiali przy kolacji.


- Mówię ci, że wygrał je na loterii – powiedział ojciec, żując chleb z masłem, serem i pomidorem.

- Po co się wypowiadasz, jak nie masz o tym zielonego pojęcia?! – odpowiedziała matka.

- Gdyby miał je z urodzenia, to by się nie garbił, tylko chodził wyprostowany jak paw – dorzucił ojciec.

- Nie dość, że głupoty opowiadasz, to jeszcze mówisz z pełną buzią. Ile razy mam ci powtarzać, że to nie ma nic wspólnego z tym, że się garbi. Garbi się, bo życie jest takie, jakie jest.


Tymczasem kudłaty chłopak niósł je złożone pod pachą i zawinięte w szary papier.


- Zazdroszczę panu – zagadnęła starsza pani, która po kształcie rozpoznała, co chłopak niesie. 

- Nie ma czego – odpowiedział, przystając na chwilę. – To ogromna odpowiedzialność. Idę na zamkowe wzgórze, żeby je wypróbować.

- Będę patrzyła z dołu i do pana machała. Proszę pamiętać, że jest pan tylko człowiekiem. Pycha i próżność mogą być zgubne, a tam o nie nie trudno! – ostrzegła staruszka.

- To mi chyba nie grozi, proszę pani – odpowiedział i poszedł w swoją stronę, a staruszka stała z zadartą głową i czekała na cud.  

Ilość odsłon: 194

Komentarze

sierpień 22, 2017 21:23

cuda się zdarzają...
Bardzo mi się podoba:)

sierpień 22, 2017 20:59

Hej! 'kudłaty' zaciekawił - jak każdy 'kudłaty;))
Przypomina mi formą ,małego księcia' - uczy poprzez refleksję, zastanowienie, zatrzymanie, mądrość przychodzi z czasem;) i nie mówię tego z pełną buzią;)
pozdrawiam

sierpień 22, 2017 11:10

Mnie się skojarzyło z takim komiksem na podstawie opowiadanie Osęki "Skrzydła" narysowanym przez Bogusława Pawłowskiego. A wcześniej był jeszcze film animowany. Podoba mi się - jest tu i smutek i nadzieja równocześnie, jest tu nieśmiała tęsknota i ziarenka goryczy. Nie przegadane. Obrazki z głębią. Bardzo mi się spodobało.
Z szacunkiem - ryszelie.

sierpień 22, 2017 09:42

Poprzeczka podniesiona tak wysoko, że już prawie jej nie widać :)

sierpień 21, 2017 22:58

Kudłaty chłopak, tu i gdzie indziej, warty jest czytania.

sierpień 21, 2017 22:55

Mądry i piękny tekst. Trafiona, zatopiona - ja.
Pozdrawiam ;)

sierpień 21, 2017 22:43

mistrzostwo w technice i przekazie - z przyjemnością czyta się tak pięknie ułożone teksty

sierpień 21, 2017 21:52

Czasem proza jest trudniejsza od wiersza, tu się udała.
Pozdrawiam

sierpień 21, 2017 16:28

Dziękuję

lu*

2-32-32-32-3

sierpień 21, 2017 12:06

Ja zawsze Cię czytam, tylko nie zawsze się ujawniam:)
Należę do klubu, który założył Tomek:)