Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

siedzieli na swej łące 

znanej im od urodzenia 

nie rozglądali się po kresach doliny 

nie zadzierali głów 

w stronę okalających gór 


koc w kratę wesoło otrzepany 

z wczorajszych resztek jedzenia 

włoski wełny błyszczące w porannym słońcu 

głodne okruchów z francuskich rogali 

chłonne kropel gorącego kakao 


i stokrotki 


wokół mnóstwo stokrotek na deser dla oczu 

może to one skromne i niewinne 

ściągnęły ją ze szczytów 

gdzie nie jest ciepło i błogo 

czemu nie patrzycie w tamte strony 


naprawdę nie chciała wzbijać sielskiego kocyka 

robić z niego latającego dywanu 

brzęk kubeczków i szklanego termosu 

śmiech dzieci przechodzący w jęk obawy 

radość z ryzykownej zabawy 


był dobrym ojcem 

trzymał w nieświadomości jak długo się dało 

magicznie ją poskromił wylądowali 

ciekawe jak teraz będzie im smakowało 

kręcą kiwają potarganymi głowami 


Ilość odsłon: 572

Komentarze

styczeń 14, 2018 13:03

Z chęcią przeczytałem.
Tabula rasa!! w czystej odsłonie -:)Ostatnia strofka bardzo intryguje!? - wydaję mi się, że wszystko zmierza ku dobrej stronie.
Pozdrawiam autora

styczeń 14, 2018 10:04

Leszku
Ależ proszę Cię uprzejmie jeśli chodzi o awatar :)

Joanno
Otóż to. Wyhamować dobra rzecz i trudna sztuka.

Dzięki za czytanie :) Pozdrawiam

styczeń 14, 2018 09:13

Oby wszystkie śniadania wśród stokrotkek tak się kończyły. Takie moje małe -wielkie życzenia dla Wszystkich.
Pozdrawiam

styczeń 13, 2018 18:02

Już sam tytuł zapowiada magię i to złowróżebną a tu jest sielsko i powiedziałbym anielsko. Pobądź Anito z tym awatarem bo mi się bardzo podoba, no chyba że wstawisz własne zdjęcie to kto wie?
Pozdrawiam

styczeń 13, 2018 17:01

cieszy mnie, że udało się to oddać. pozdrawiam, Mgło :)

Konto usunięte

2-4

styczeń 13, 2018 15:22

Niepokojąco dziś Anitko u Ciebie
Bardzo mi się podoba to przechodzenie z sielskich klimatów w niepokój :-)

styczeń 13, 2018 13:59

I to stary ;) Dzięki raz jeszcze. Pozdrawiam :)

Konto usunięte

2-32-32-32-32-3

styczeń 13, 2018 13:53

Anioł przepraszam, ale niedźwiedź?
Ukłony:)

styczeń 13, 2018 13:41

Dziękuję, Ula. Ładnie odczytane. Cieszy :)
P.S.
Namalowałam :) To ja, Anita. Chwilowy kaprys awatarowy ;)

Konto usunięte

2-32-32-32-32-3

styczeń 13, 2018 12:18

Korekta
storotek*
zatroskanie*