Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

zapomniane dusze dawno już zmarłych

gdzie są 

czy krążą między liśćmi klonów

kasztanów na starych cmentarzach

czy wtulają się w ściany gotyckich kościołów


co robią kim są

nikomu niepotrzebne

nikt z nimi nie rozmawia więc

szepczą ze sobą jak woda


podobno

chowają się w kwiatach

gdy te na noc zamykają swe kielichy


Ilość odsłon: 245

Komentarze

Konto usunięte

2-42-4

luty 07, 2018 20:42

Poszeptałbym z tobą na tamty stricto międzyludzkie, ale boję się, że mógłbym paść po pierwszych dwu zdaniach. Ale nie tylko dwa ale nawet trzy nadają już mi powagę sprawy, o której jest mowa. Woda nie umyje moich rąk ale oczyści fundament, na którym postawiono burdel. Bo jak burzyć, to doszczętnie, jak budować, to /od dymu z komina/. Jak kochać, to misternie wróble, które krzyczą o wartości życia. Tak. Pozdrawiam

luty 05, 2018 21:18

Dziękuję za podzielenie się przemyśleniami na temat wiersza.
Ula, Joanno - dusza brzmi podobnie jak szept. Coraz trudniej go spotkać.
Leszku, oczywiście, że nie znam nawet niewiarygodnej odpowiedzi. Między innymi dlatego piszę.
Pozdrawiam.

luty 05, 2018 19:29

Stare nieczynne cmentarze, zazwyczaj przy kościołach albo zapomniane gdzieś… w lesie. Jest ich bardzo wiele są bardzo tajemnicze, zatrzymują - podobnie jak ten wiersz. Pozdrawiam

luty 05, 2018 19:05

Ciekawy temat, podejrzewam Tomku że nie znasz wiarygodne odpowiedzi i to jest problem, ale pisz bo warto.
Pozdrawiam

Konto usunięte

2-32-32-32-32-3

luty 05, 2018 10:32

A mnie zawsze zastanawiają wrony na cmentarzach. Które na czas pogrzebów siedzą w ciszy na wierzchołkach drzew. Może to duszę zmarlych są w nich.
Pozdrawiam serdecznie