Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki


skoro umrę nie powinnam już kochać
ale w myślach
wciąż huśtam śmiejące się dzieci

trzeba żyć panie, ale jak?
skoro nawet w przyjaźń dziś wątpię
mam jeszcze Boga
ale on sobie wisi a ja muszę
wszystko na swój rozum brać
brodzę w płyciznach pustosłowia
od milczenia
do milczenia

kiedyś zamieszkiwali u mnie poeci
czytali mi swoje jeszcze ciepłe wiersze
wstrzymywałam oddech i wchodziłam z nimi
w ich światy 
odżegnując się od ziemskich zmartwień
szydziłam z uciekającej pamięci

lecz ulatniali się mówiąc
że wykańcza ich cerowanie dusz
w końcu złudni przyjaciele
znikli w kryptach biblioteki
pełnej ciepłego światła

ci co zostali
z anielską nieskazitelnością nicowali
prawdę na opak przez moją pustkę
szept zamieniali w krzyk
wmawiając mi
że oddechem rozniecam ogień

oniemiałam od dotyków
ta przepaść to jest żałosne
na jałowcu usiadł ptak
między wrzosem śmiga traszka
trzeba żyć

wie pan?
po prostu zapomnę
a pan
zawsze może ubrać kaptur na głowę
i gardzić
Ilość odsłon: 887

Komentarze

grudzień 14, 2018 17:03

ooo:)
dziękuję:)
aż się zawstydziłam, Milo:)
a buźkę odwzajemniam:)

grudzień 14, 2018 16:55

Duża buźka dla Dziwnej. Aż głupio.,że nie znam Twojego imienia.
:-*

grudzień 14, 2018 16:02

Cytro:)
a Ty już nie biadol:)
tylko głowa do góry
pierś do przodu
pióro w dłoń
i pisz jak Cię to jara:)
aj, nawet i o tej cholernej polityce, skoro lubisz:)
ale spójrz wokół
jest tyle cudowniejszych rzeczy:)
uśmiechu życzę:)

grudzień 14, 2018 14:04

weź na podstawie komentarza Twego ostatniego napisz wiersz:)

grudzień 14, 2018 13:57

Musi coś w tym być, że po raz któryś wsadzono mnie na miotłę. Boję się odejść i boję się zostać. Tu czuję swoją inność ale tak było też w czasie powstawania solidarności. Długo byłam jedyną która uwierzyła i jedyna z działu przeszłam z branżowych związków do solidarności po jakimś czasie kiedy to stało się już masowe, przeszli inni. Ale tu jest poezja i trudno powiedzieć kto ma rację. Historia to określi po latach, mnie już nie będzie.

marzec 14, 2018 13:32

Mgła, Tomek, cieszę się.
Sasza, dziękuję za życzenie. Co do pokraczności wiersza... jest obrazem pokraczności poezji *samej dla siebie*, tworzonej na potrzeby odreagowania. nie spodziewałam się, że
dostąpi zaszczytu nominacji. Dziękuję xlax, bardzo się ucieszyłam.

marzec 14, 2018 10:05

A mnie się podoba.
Pozdrawiam.

Konto usunięte

2-42-4

marzec 14, 2018 07:33

Wiersz jest swoistą pokracznością, co może ma na myśli x w sarkastycznej uwadze, a poza tym życzę Autorce mega uśmiechu.

Konto usunięte

2-42-4

marzec 14, 2018 07:26

Cytro, nominacja jest kpiną, która trochę podsumowuje poziom nie Autorki, a nominujących, cóż, życzę wierszy i ludzi.

Konto usunięte

2-4

marzec 13, 2018 23:31

Zasłużona nominacja :-)