Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

kiedy świat odsuwa się
ode mnie bije źródło życia
wystarczy że zanurzysz dłoń
i zaraz ciepło rozpala krew

schodzę wtedy jasną jutrzenką
przywierając do twoich ust
wypełniam luki
byś uwierzył że świat to my

(nie)bezpiecznie wolni
puchniemy w oczekiwaniach
Ilość odsłon: 39

Komentarze

wrzesień 16, 2018 21:11

Tak, to moment zakochania, udana przerzutnia pomiędzy pierwszym i drugim wersem
Pozdrawiam