Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

patrzę na Twoje pracowite ręce
patrzę i widzę
widzę i to boli

gdy skala kłamstwa
zaczyna przybierać
ciężar masy krytycznej
nie ma się już gdzie schować

zdmuchnij kurz
oddaj przebranie
które nie pasuje
i rozwiń pogniecione skrzydła


"- gdyby ludzie nie mogli kłamać chociaż przez jeden dzień...
- to byłby koniec świata"
Ilość odsłon: 77

Komentarze

styczeń 12, 2019 16:11

Kłamstwo kłamstwo kłamstwem pogania. Za dużo nadslowia, za mało przyjemności z czytania. Trzeba się inaczej zabrać do tematu, nie przeładowywać czytelnika oczywistościami. Lepiej wpleść coś bardziej konkretnego. Pozdrawiam serdecznie

styczeń 11, 2019 20:51

Znam takich ludzi którzy mówią prawdę tylko przez pomyłkę, to się zdarza często
Pozdrawiam

styczeń 11, 2019 17:09

moje i znajomego, urywek rozmowy

styczeń 11, 2019 16:29

Wiersz o kłamstwie i tyle tego kłamstwa że go nie poczułam, nie zobaczyłam samo oskarzanie, pewna psycholog powiedział że codziennie ludzie kłamią. Bardzo ciekawa przedostatnia strofa i cząstka końcowa w cudzyslowie? - Czyje to? :)