Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Nie pamiętam kiedy ostatni raz tańczyliśmy razem. 
Na drobnej fali stojące przy nabrzeżu łodzie obijają burty.
Lewa, prawa - gubię krok. Trudno utrzymać rytm 
gdy pierwsi rybacy zaczynają krzątać się po pokładzie. 
Słychać, że mieli udaną noc. Nasza - opadła w niskie drzewa,  
rozlała się rzadką mgłą pod oknami tak, 
że tylko psa jeszcze widać. 

Miał być pupilem dzieci. 

Ilość odsłon: 313

Komentarze

luty 17, 2019 14:13

Dzień dobry Mithril

Cenię sobie wysoko Twoje zdanie dlatego dziękuję za podzielenie się nim pod moim tekstem. Dziękuję za poświęcony czas.

Pozdrawiam

luty 17, 2019 09:17

„Nie pamiętam kiedy ostatni raz tańczyliśmy razem.

Na drobnej fali stojące przy nabrzeżu łodzie
obijają burty. Lewa, prawa - gubię krok.
Trudno utrzymać rytm

gdy pierwsi rybacy zaczynają krzątać się po pokładzie.

Słychać, że mieli udaną noc. Nasza - opadła
w niskie drzewa, rozlała się rzadką mgłą
pod oknami tak,

że tylko psa jeszcze widać,
[a m]iał być pupilem dzieci.”


...tylkotakdlamnie

luty 17, 2019 01:12

Lu* bardzo dziękuję za Twoje słowa. Dziękuję że jesteś.

Pozdrawiam

lu*

2-42-42-42-4

luty 17, 2019 00:59

To jest wiersz, który zostawia czytelnika na jakiejś nikłej krawędzi zrozumienia cudu, w którą stronę spojrzy, tam tęsknota.

Pięknie jest!

luty 17, 2019 00:32

Joasiu, Tomku' bardzo Wam dziękuję za czas, który spędziliście pod moim tekstem, za zostawiony swój ślad.

Trafiłem na takie słowa, które mógłbym zamieścić jako swój własny komentarz...
"Zdarza się czasem, że tak bardzo przyzwyczajamy się do pewnych rzeczy w naszym życiu, że przestajemy doceniać ich wartość" Reginald Hill – Dalziel & Pascoe. Ścięte głowy.

Pozdrawiam

luty 16, 2019 19:52

Dobrze jest przywitać poranek kiedy wszystko jest przejrzyste. U Ciebie tylko rybacy mogą czuć zadowolenie, ale widać, że w porę wrócili. We mgle ludzie gubią orientację, boją się. Mgła to zły zwiastun, to demon.
Szkoda psa.

Pozdrawiam

luty 16, 2019 18:51

Smutno coś u Ciebie, ale wiersz ładny. Pozdrawiam.

luty 16, 2019 13:45

Dziękuję Wam kochani za czytanie i zostawiony ślad.
Dziękuję że jesteście

Odwiedzę Was jeszcze dziś. Teraz niestety nie mogę dłużej

Pozdrawiam

luty 16, 2019 12:10

Wiersz wywołuje wiele prawdziwych egzystencjalnych
skojarzen. Pozdrawiam.

luty 16, 2019 09:31

Piękna nostalgia