Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Wydawać by się mogło że to taki dobry czas
by na chwilę spowolnić usiąść i pomyśleć nad samym sobą

Wydawać by się mogło że nie straci się nic
przyglądając się rudej wiewiórce rudym liściom trawie
na chwilę zwolnić uścisk i pozwolić sobie odejść

Przecież to dobry czas
dłonie kołyszą się spadając
spokojnie niedługo spadnie deszcz i zgniją liście
o ile ktoś ich nie spali w ogrodzie

Będziemy patrzeć na siebie przez pusty wazon
szkło zniekształci twarze
który z nas pierwszy bo już nie razem
umierać będziemy po cichu
Ilość odsłon: 84

Komentarze

październik 17, 2019 14:51

Bardzo podoba mi sie Twoj wiersz. Zakonczylbym go na - szklo znieksztalci twarze.Ostatni wers wydaje mi sie juz zbytnim szukaniem zakończenia, jakimś na sile patosem. Poza tym ten rudy powtarzajacy sie ma swoja wymowe i sens, przynajmniej dla mnie.

październik 13, 2019 02:53

Dziękuję Wam bardzo za czytanie i postawiony ślad

Pozdrawiam serdecznie

październik 12, 2019 20:27

Umierałem po drodze czytając...

październik 12, 2019 20:25

Smutny. A jesień ładna jest przecież... Pozdrawiam :)

październik 10, 2019 23:31

Bardzo ładny, refleksyjny wiersz Wojtku, tylko w drugiej cząstce aż trzy razy "się" no i rudej, rudym. Może rdzawe liście? Poza tym bardzo na tak. Bije z niego smutek, ale pomimo to, czytam go ze spokojem. Pozdrawiam.

październik 10, 2019 17:29

Lubię trzecią. Dzięki Lu

Pozdrawiam

lu*

2-42-42-42-4

październik 10, 2019 10:49

Czuć jakąś rozpacz, bezradność, straszną bezradność w tym wierszu. Stoję tu przed nim, wpatruję się w trzecią strofę, w spowolniały proces kadrowania...

Eh, Imre... Dziękuję za Wiersz!

październik 10, 2019 03:50

Dzięki Leszku. Tak mi się szkrobnęło.. :)

Bądź zdrów.dobrego dnia

październik 09, 2019 21:59

Jesiennie u Ciebie Wojtku a na umieranie jeszcze za wcześnie
Pozdrawiam