Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Dostałam niewiele, prawie nic od ciebie,
ale cieszyłam się jak dzieciak, 
który wyłowił z rzeki dwie garście szkiełek 
obmytych z ostrości. 

Wielkie skarby! Sam popatrz. 
Świat jest zielony... A teraz cały niebieski. 
Brązowe zmienia wszystko na cieplejsze.

Białe miękkie i plastikowe, mówisz nagle. 
Nie ma szczęścia w kolorach szkiełek.  
Nikną na rzecz odcieni szarości.  

W rzece umierają ryby 
nie doczekawszy połowów.  

Ilość odsłon: 120

Komentarze

listopad 10, 2019 20:04

Milo? Ja też...

listopad 10, 2019 20:03

Kurczę, eko miało być tylko tłem. Dzięki Marku. Pomyślę jeszcze w takim razie.

listopad 10, 2019 19:55

Biorę pierwszą strofoidę. Druga zbyt wyraźnie EKO-walcząca ;-)

listopad 10, 2019 19:46

kłaniam się

listopad 10, 2019 18:56

Święte słowa :)

listopad 10, 2019 18:54

A i Tobie niech Bozia trud wynagrodzi ;)
Dzięki!

listopad 10, 2019 18:03

brązowa? Może odnieść się do szkiełka*?
...
świat jest zielony przez szkiełko
brązowe zmienia wszystko na cieplejsze
już takich nie robią

białe i plastikowe powiedziałeś
nie ma szczęścia w kolorach szkiełek
nie chciałeś zepsuć mi zabawy
gdy dorastam
między słomkami
ryby umierają w rzece

Najlepiej bawić się nie swoimi zabawkami :)

Pozdrawiam.

listopad 10, 2019 16:20

no... jogurty zero też są nieekologiczne. w szklanych butelkach oprócz alkoholu było kiedyś mleko.
dzięki Mithril, pozdrawiam

listopad 10, 2019 16:03

…szklany melanż przechodzi zapomnieniem z resztek dziecięcych witraży w symboliczne słomki, które wzbudzają torsje ekologów otwierających jogurty Zero w kubeczkach, które przetrwają uderzenie asteroidy

listopad 10, 2019 15:47

zapewne... :)