Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki


Tamarze Titkowej


nie dojrzałem jeszcze do ostateczności 
mój pociąg nie nadjedzie 
wiatr nie zrzuci z gałęzi 
słowa 
to za mało 
za szybko się kończą 
by wprowadzić mantry 
za szybko się
 zaczynają 
spokój 
daj mi daj sobie póki co
a goni a i to jest wszystko 
słowa to za mało 
w pustej katedrze niosą się echem 
wciąż zbyt szybko się zaczynają by za szybko skończyć 
i jest ci tak kurewsko przykro 
bo nic nie zrobisz bo nic nie możesz 
świat pójdzie dalej i ty razem z nim 
i dobrze to dobrze 
przyrzeknij i przeklnij że nie zapamiętasz
przyrzeklnij mój największy strach 
że rodzimy się na chwilę 
czas to drzewo i pojawiamy się na gałęziach 
zakwitamy tylko na chwilę choć nie 
 jeden raz 
byłem tu

zobacz 

piszę wiersze w ludziach 
wychodzę na scenę i 
wtedy jestem 
w beznadziejnej świadomości 
kresu 
a goni a 
jak zwykle 
wracam z torowiska 
nie nadjechał
widocznie 
nie dojrzałem jeszcze
do ostateczności  


Ilość odsłon: 1328

Komentarze

styczeń 13, 2020 09:02

A ja mam wspomnienie Ciebie, jako tego od którego uczyłam się przyjmować z pokorą komentarze i z pokorą komentować. Byłeś dla mnie wzorem.

styczeń 13, 2020 08:54

Nie wiem, mi się wyświetla pewna poetka jak wpisze w Google.
Mam wspomnienie Aida sprzed trzech lat, który cmoka i krytykuje wiersze moje, ale w wypadku jakiejkolwiek konfrontacji przepada, to po co mi taka krytyka?

styczeń 13, 2020 08:23

A co by zmieniło, to, że sprawdziłby? W necie to studentka z Istanbułu.

styczeń 13, 2020 08:17

Owszem, nie musi, ale i tak nie sprawdził

styczeń 13, 2020 08:13

Co do komentarza do aidegaarta, dedykacja jest urocza, ale w kontekście tekstu nie ma znaczenia. Czytelnik nie musi wiedzieć o co chodzi.

styczeń 13, 2020 08:11

Nie do końca moje klimaty, ale wiersz pidoba mi się. Balansuje na krawędzi, lirycznie podany. Jest w nim nieuporzadkowanie słów, które wzmacnia przekaż.

styczeń 12, 2020 23:11

Agnieszka, Wojtek - dziękuję za ślad

grzybowo, a goni a to takie z pakietu, wiersz budowany na tym po trochu owszem, bo to dobrze mieć szkielet

styczeń 11, 2020 23:14

Noicoztego misiu? Punkt widzenia od punktu siedzenia, najpierw się pytasz o czym txt, a później piszesz o treści dla osiemnastolatka, to o co Ci chodzi? Sprawdzileś chociaż dedykacje? Bo wątpię, za długo się znamy Aid

styczeń 11, 2020 03:21

mam pytanie: o czym to jest? zapis beznadziejny, treść dla osiemnastolatka, no i to "piszę wiersze w ludziach". to, pewnie, głęboki wiersz, tylko... no cóż.

styczeń 07, 2020 13:43

fajnie rozbita jest agonia
w kontekście tego cały wiersz nabiera smaku
wiersz jest na tym patencie - a goni a - fajnie zbudowany - treść jest środkiem i jak vilanella nieco zatacza koła, wąż pożera własny ogon, zmienna a jest dojrzewaniem do ostateczności, klamra to jednocześnie owo "a"
wprawdzie czytanie tego wiersza daje wrażenie, że to tekst jakiejś melorecytacji, ale owa konstrukcja jest imho majstersztycka i bardzo mi się podoba, zazdraszczam agonalnego pomysłu ;)