Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Kudłaty chłopak odchylił kretonową zasłonkę, oddzielającą świat żywych od tego wszystkiego, co nieuniknione. W kuchennej wnęce stało drewniane łóżko, które każdym skrzypnięciem przypominało, że jeszcze nie pora. Nad łóżkiem wisiała pożółkła makatka z koślawo wyhaftowanym obrazkiem, a na obrazku dwoje dzieci zanurzających rączki w misce z mydlinami i napis: „Świat się kończy, ale ja umywam ręce”.

- Mam! – powiedział mięciutko.

- Dwie? – zapytała wysuszona główka, wynurzając się ze świeżo wykrochmalonej pościeli.

- Jedną dla pani, a drugą dla gołębi.

- Dla moich gołąbków w pierwszej kolejności – zaznaczyła główka i chciała coś jeszcze dodać, ale opadła na górę poduszek.

- Ma się rozumieć! – odpowiedział chłopak i zniknął za zasłonką, bo jego rola ograniczała się tylko do odkrywania nieśmiertelności uczuć. 

Ilość odsłon: 390

Komentarze

czerwiec 19, 2018 20:07

Czy to lepiej dla mnie, czy gorzej dla poezji? :)

czerwiec 19, 2018 18:57

O ile pamiętam, to pierwszy utwór "prozaiczny", wyróżniony na poemie/axie. - Występuję tu od około dwóch lat... - I to deklasując Poetów.
Bardzo się cieszę, chociaż niektórym zapewne będzie się to wydawało dziwne.
Pozdrawiam.

lu*

2-42-4

czerwiec 19, 2018 18:43

Chciałam powiedzieć "nadałam" :)

lu*

2-42-4

czerwiec 18, 2018 17:17

Napisałam list polecony do świata, bo nie chcę przejść obojętnie:)

czerwiec 18, 2018 16:54

Dziękuję za wyróżnienie! Czuję się zmotywowany, a nie ukrywam, że ostatnio było z tym różnie.

czerwiec 18, 2018 16:41

Zdeklasowałeś (wreszcie) innych; patrzyłem na wyniki.
Jeszcze raz gratuluję.

czerwiec 18, 2018 16:16

Gratuluję.

maj 11, 2018 11:45

Dziękuję

Konto usunięte

2-22-22-22-22-2

maj 11, 2018 11:19

Czytam :-) nawet z ukrycia :-)

maj 11, 2018 09:04

pozdrawiam Kudłatego))) dziękuje