Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

każda historia ma swój koniec który niezauważalnie 
przechodzi w ciąg dalszy ze ścian wyłoni 
kolejnego wariata rysującego szerokie szubienice 
że denaci stopami prawie dotykają ziemi

zawisłeś jak owoc zwilżony rosą w pierwszych promieniach  
dojrzewasz na cierniach wiatr ubija ziemię  
rozpalony piasek chwyta uczucia za nogi 
rzuca je o mury rozbijając im głowy

myśli w postaci obłoku niewidocznego dla Boga
obezwładniają żelbetonowe kolosy przypięte 
spinaczami na sznurach wegetują bez grawitacji  

inicjacja butelek siedzących na piętrze 
bez schodów i wind  księżyc usychał
zamarła przyroda spod szklących tulipanów turkuć 
odgrzebuje jak my swojego sobowtóra w piekle 

w niewinnych chmurach ugrzęzło słońce wraz z dymem kominów umiera muzyka Rave" włóczyliśmy nasz świat ze sobą 
po ulicach trzymając go za ramiona przy tym śmiech i żarty 

aż w końcu został wrzucony do mętnej wody i mówili nam 
nie miotaj się Ty mały masz nędzne ciało

Ilość odsłon: 1032

Komentarze

Konto usunięte

2-1

kwiecień 06, 2019 21:18

Treść komentarza została usunięta przez redakcję serwisu.

kwiecień 06, 2019 21:11

wiesz mozna wszystko tylko bez wulgarnosci wyzwisk bo to troche nie teges każdy inaczej odbiera życie a słowami można dużo złego zrobić

Konto usunięte

2-1

kwiecień 06, 2019 21:02

Treść komentarza została usunięta przez redakcję serwisu.

Konto usunięte

2-5

kwiecień 06, 2019 21:01

Janusz, brawo za luz :))

kwiecień 06, 2019 20:59

ach ty brutalu..

Konto usunięte

2-1

kwiecień 06, 2019 20:13

Treść komentarza została usunięta przez redakcję serwisu.

kwiecień 06, 2019 19:03

co to za troll?

Konto usunięte

2-1

kwiecień 06, 2019 18:45

Treść komentarza została usunięta przez redakcję serwisu.

Konto usunięte

2-1

kwiecień 06, 2019 18:40

Treść komentarza została usunięta przez redakcję serwisu.

kwiecień 06, 2019 17:34

świetne, tekst ma wszystko czego mu potrzeba moim zdaniem ;)