Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

   Kudłaty chłopak wyobraził sobie, że jego pokój to duża, mroczna sala. Przez przysłonięte okno wpada snop światła i kładzie się dokładnie w tym miejscu, w którym teraz siedzi.

    Chłopak poruszył nerwowo palcami. Choć przykurzony klawikord jeszcze nic nie zagrał, to pyłki z przydomowej topoli zaczęły tańczyć jak oszalałe.
   Słychać pokasływanie zniecierpliwionej widowni, która przyszła chyba tylko po to, żeby mu udowodnić, że nie tędy droga, albo to jego ojciec odpalił kolejnego papierosa w samobójczym geście desperacji.
    Skrzypnęło krzesło gdzieś na końcu, a właśnie tak skrzypią drzwiczki w szafce nad zlewem. Tam gdzie trzyma leki po matce.
- Zastanawiam się, co mam zrobić, aby rozpędzić mrok i zobaczyć ludzkie twarze – powiedział chłopak, zwracając się do widowni.

- Zagraj coś długiego  – podpowiedział ktoś z widowni - najlepiej, kiedy do tego wszystkiego dochodzi ból nadgarstków.

Ilość odsłon: 600

Komentarze

czerwiec 22, 2018 20:34

Jest warsztacik więc dobrze to poczytać

czerwiec 21, 2018 11:34

Dzięki!

Konto usunięte

2-42-4

czerwiec 20, 2018 21:23

Całkiem fajna ta mini proza.

czerwiec 20, 2018 12:45

Nizolarowy :)

czerwiec 20, 2018 06:09

no próbka, taki txt jak szampon w saszetce, dobry szampon, ale jak masz długie włosy to nawet na raz nie starcza

czerwiec 20, 2018 05:28

Trochę podobny motyw miałeś w tekście, gdzie kudłaty chłopak bardzo chce dostać po ryju, żeby poczuć życie. Tu jest trochę tak jakby po kilku latach.
Pozdrawiam.

czerwiec 19, 2018 23:54

:)

Konto usunięte

2-4

czerwiec 19, 2018 23:33

Z taką wyobraźnią trzymaj się z daleka od krawędzi dachu :)

pozdrawiam

Konto usunięte

2-22-22-22-22-2

czerwiec 19, 2018 22:42

Za Asią
No przecież nie można przejść obojętnie obok Kudłatego chłopaka :-)

czerwiec 19, 2018 22:32

Dziękuję za te odwiedziny :)