Janvierdunord : ***** ONA. Serwis poetycki.

Sny jak krople na wysuszonej i spękanej ziemi  
i przyszła Ona jak moja ciotka w czarnej sukni wieczorowej 

bez aureoli i gwiazd migoczących na niebie 
Dym z papierosa i paryskie maniery bezwiednie otwierała oczy 
abym zerknął po powieki czym jest to zasmarkane życie 

Była dla mnie jak las deszczowy jej dłonie niczym pędy winorośli 
przebijały się przez obojętność zimnego światła  innego  obcego świata 
rozpychając się w stagnacji i szarościach dnia poprzedniego 

Próbowała  to co najlepsze i krok po kroku szukała niezagmatwanego stereotypu

rozrywając kawałek po kawałku dziecięcą świadomość  

Już  we właściwym gąszczu uczuć wypuszczając listki  dotykała oschłych 
jak jej niebiologiczna  matka  pierwszych promieni

czym jesteś życie ?
 
Kable i aparatura koło młodego człowieka przed oczami pytanie
 jak świst ptaka szybującego w powietrzu który w Egipcie nie odwiedzi rodziny

Kim jest Ona i On tu i teraz i gdy słyszę sakralną modlitwę 

i jeśli mnie słyszysz za tą ścianą jak tam w niebie 

Pozwól mi odejść źrenice moje utraciły kolor są jak wypalona na wiosnę trawa 

jestem  jak popiół rozproszony  w powietrze który z dymem  wysoko unosi 
i szybko nie opada i którego nie wchłonie  kwiecista ziemia 


i już sam nie oddycham 
jestem obnażony  z grzechów z własnej nieprzymuszonej  woli 

nie pamiętam który to dzień 

przed świtem zadaje sobie też to pytanie 

czym jest to życie czy to płomień 
a jak poparzy opuszki palców 
i upuszczę tort  czy przestanie istnieć 
będę mógł dalej kraść ze stołu ostatnie zawinięte w złotko nadzieje

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Janvierdunord

***** ONA

Komentarze