Janvierdunord : tytułu bezdnia. Serwis poetycki.

beton socjali zewsząd i na spontanie ptactwo wdzierające się przez okna
grudy ziemi z gliną związane na siłę z korzeniami
tworzą hiszpańską mozaikę nienawiści czarnych i nadziei turasów

konary starych drzew wypływają na wierzch
powyginane gałęzie zmieniając kierunek
tworzą tunele promieni dla pędów winogron

wieczniezielone bluszcze między kamiennymi ogrodzeniami
chcący przekazać nie naturalną skłonność
do znikomej adaptacji zapełniając zacienioną pustą przestrzeń

wśród wyschniętych traw i opadających krzewów

miejsce wypoczynku wielu kultur
karłowate limby jak zaschnięte wczorajsze wspomnienia
próbujące naśladować oceaniczne morskie klify

tłumiący śmiech rozwydrzonych dzieci i chichotanie roznegliżowanych ciał
spektakl nie udanej pantomimy i twarzy zakutych
w szkła przeciwsłoneczne oblegających brzegi basenu

próbujących rozmawiać telepatycznie z wodą
może przemówi głosem naćpanym Posejdona
i skradnie spot zamarznięty na sercu

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Janvierdunord

tytułu bezdnia

Komentarze