wypukła wyrocznia na dnie butelki  

oblicza w pijanej pamięci margines prawdopodobieństwa

a w tym czasie bukmacherzy obstawiają na farta 

i piętnastominutową tęcze w bezchmurny dzień

rodzą się dzikie myśli i wspomnienia przebite i napełnione 

sztucznym pięknem płyną wartko w potoku sztucznie utworzonym 

na żyznej ziemi obfitej w ptactwo lisy bażanty  odbicia  skamieniałych totemów

doznań w tworzeniu na pustkowiu twierdzy ze styropianu

styropianowe  gnejsy są wyśmienitym towarzyszem

jednak nie uratują mnie od

świadomości że ten świat jest bezkręgowcem z parzydełkami

poszukującą w labiryncie naiwności

i następnych pretendentów do ogrodu

figur kontrastujących z zielenią

kolor nadziei coraz bardziej kocham 

chociaż proces gnilny jest ewidentny