Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Spis rzeczy

Biurko Krytyka

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Brednienakarniszu

Rozbicie


Widzę, jak niektórzy tylko czekają,
aż rozbiję się jak drogocenna porcelana —
na drobne kawałki, których nie da się już ułożyć
w tę samą całość.

Bo nawet jeśli kiedyś ktoś spróbuje mnie poskładać,
pęknięcia zostaną na zawsze.
Będą dawać o sobie znać
i kruszyć się dalej, kawałek po kawałku— jak ja.

Wersja 2 

Choć nie raz się potłukłem,widzę, jak wciąż niektórzy tylko czekają,aż rozbiję się jak drogocenna porcelana —na drobne kawałki, których nie da się już ułożyć w tę samą całość.Bo nawet jeśli kiedyś ktoś spróbuje mnie poskładać,pęknięcia zostaną na zawsze.Będą dawać o sobie znać.   i kruszyć się dalej, kawałek po kawałku —jak ja.




Ilość odsłon: 655

Komentarze

Nie znaleziono żadnych komentarzy.