Dziwna

10. jesienność (vilanella)

zaplotłam sznury jarzębinowe

pędami bluszczu poprzetykałam

i omotałam jesienną głowę -

chwil sędzieliznę kolory płowe

szkarłatem kierem poopinałam

i wlokę sznury jarzębinowe

i nanizuję purpury mrowie

na mgielne żyłki jesienna cała

rdzawą girlandę wciskam na głowę

płożę się w jesień - w jej rudy płomień

co stygnie z wolna w mgielnych oparach

perlą się sznury jarzębinowe

sznurzą się tęsknie krople spod powiek

kroplą się w nitki babiego lata

w wić serpentyny co srebrzy głowę

przędzie się w losu ulotny powiew

woń melancholii kordonem splata

w szadź jak kruszyny jarzębinowe

w girlandę którą wciska na głowę

Ilość odsłon: 321

Dziwna

2-5

październik 01, 2025 08:42

Dziękuję serdecznie, Majowa za pozdrowienia i za to , że zajrzałaś do mnie:)
Ach, ta rdawa jesień...
Nieunikniona...oby była piękna:)
Pozdrawiam serdecznie:)

Majowa

2-4 2-4

wrzesień 30, 2025 22:36

Podoba mi się Twoja jesienność. Przywołuje na myśl ulubione dla mnie pejzaże i skojarzenia.
Pozdrawiam serdecznie, Dziwna :)

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Dziwna

10. jesienność (vilanella)

Komentarze