Dagny, kb, tetu. Dzięki za porozumienie stron. Pozdrawiam.

Zgodzę się tutaj z przedmówcą, że forma wymaga skupienia. Po pierwszym czytaniu wydał mi się nijaki, po drugim bardzo telegramowy (zresztą trochę taki jest). Po trzecim są błyski i zaczynam czuć tę historię. Przeczytam jeszcze kilka razy i myślę, że go sobie poukładam. Pozdrawiam.

klimat wiadomo - niezmiennie jestem za. forma mi nie przeszkadza w odbiorze, wręcz przeciwnie - wymusza skupienie czytelnicze

Dużo tutaj cennego autentyzmu, choć sposób zapisu, taki na przydechu krótkich zdań oznajmujących- może snuć niedopowiedzenia, o zmęczeniu, może o zblazowaniu, a może to NAM - Autor daje oddech…:)
Jedyną zmianą, jakiej bym dokonała, to :” Potem. Metrem. W uścisku”, bo mnie po uszach tłuką końcówki - em, ale tego też nie można wykluczyć, że PL- a „ tłukł w uszy” turkot tych wszystkich środków lokomocji, pozdrawiam.

Bardzo dziękuję za odbiór. Nie wiedziałem, że ten tekst spotka się z takim ciepłym przyjęciem. Pozdrawiam serdecznie. Atahana Awaa.

wbijasz wersy jak gwoździe - trafnymi uderzeniami
zostają - solidnie przytwierdzone

pozdrawiam

Robi wrażenie.

Naciskasz właściwe klawisze. Dziękuję.

Dziwna moda na zapis tytułów...
Natomiast zapis wiersza kojarzy mi się z tatarem, idealnie pasuje, bo to "czyste" mięso. Taki jest ten wiersz właśnie. Pozdrawiam.