tam gdzie mnie nie było to

pusta ulica przed twoim domem

otoczona oknami oczami za firanką

stałem tam kiedyś gdy zapaliłaś światło

duszno od spojrzeń ludzi spod zasłon

moich oczu wlepionych w iskry

dookoła wirującej nocą wiolonczeli

ktoś obcy wyciągnął do ciebie moją rękę

byłem w niebie byłem w piekle

siedziałem już skurczony w swojej nowej trumnie

widziałem go przed domem stał i patrzył na nas

tylko tu byliśmy bezpieczni pod żarówką sześćdziesiąt wat

widziałem go z okna

jego cień mieszkał na murze domu naprzeciwko

patrzył gdy ręka chwyciła smyczek

ślizgała po strunach twojego instrumentu

zapach rozgrzanej kalafonii smarował muzykę

wysokie „c” rozprysło kilka kropli krwi