Janvierdunord: prawda. bez milczenia nie ma kołaczy ;))

Tetu: tutaj jest jak mówisz - bardziej napięcie niż komunikacja. czyli owa cisza nie wynika z tego że któraś ze stron nie ma nic do powiedzenia, bo taki stan też bywa w relacji

pozdrawiam

" sekrety od siebie czytamy z pustych kartek" - wymowne. Brzmi jak "ciche dni".

Druga czastka, to gra pozorów, trochę udawania, by nie musieć się tłumaczyć.

Ostatnia strofoida ( podsumowująca), to dynamika i cisza - dynamika ciszy. Bardzo fajnie związane, bo współzależne.

Dwie sprzeczności, ale jakże wzajemnie dostrojone. Nagromadzenie dźwiękow i emocji.
Głośno - cicho. Cicho - Głośno.
Czasami trzeba nie tylko poddać się dźwiękom, ale też umieć się wsłuchać.
Dla niektórych to nie lada tortura. Przebodźcowania nie wszystkim służą.
Osobiście (to już taka moja refleksja) wolę czerpać z ciszy, którą bardzo cenię.
W tym wierszu (tak mi się wydaje), dynamika ciszy poszła bardziej w kierunku napięcia niż komunikacji. Przynajmniej na razie, bo przecież zgodnie z tytułem nikt nie stawia oporu. Pozdrawiam poświątecznie.

Krzysiu tak milczenie w pewnych stanach jest błogosławieństwem ..podoba mi się zapis zamysł i narracja w milczeniu ...pozdrawiam serdecznie

Majowa: cisza to złoto. dzięki za wgląd i przemyślenia, pozdrawiam

dynamika ciszy - bardzo ładne.
uwielbiam ten stan, gdy z bliską osobą można sobie pomilczeć i wszystko jest jasne. jaśniejsze od wszystkich słów.
swoją drogą nasze myśli to energia. udowodnione.

pozdrawiam