point of view: Szalik poety. Serwis poetycki.

Wiersze,

objawiają się zwłaszcza zimą obłoczkami pary,

wydychanymi przez poetów w zimnych,

nieogrzewanych pokojach.

Musi być naprawdę chłodno,

żeby móc dostrzec poezję.

Problem w tym,

że nie każdy je widzi.

Trzeba mieć dużo samozaparcia,

by godzinami siedzieć w hotelowym pokoju

przy otwartym oknie,

wpatrując się aż do bólu oczu

w to, co za nim.

Niektórzy wabią Wenę

szklankami gorącej, parującej herbaty,

która niestety stygnie niemiłosiernie szybko.

Wtedy, niektórym

ale bardzo rzadko

rodzą się przemyślenia.

Skondensowane myśli,

powinny być jak najszybciej zamykane w słoiczkach,

ulatniają się z parą znad szklanki tak łatwo.

To dlatego,

tak poetycko patetycznie,

mają szyje omotane szalikami

i rozchełstane koszule na piersiach.

Przecież w poezji,

powinno być też trochę cierpienia.

Nie dziwcie się zatem,

że poeci umierają tak młodo.

Spis rzeczy