wokka, rownież dziękuję za spojrzenie i skojarzenia

tetu, dziękuję za zajrzenie i Twoja analizę, znalezienie tych zapeteleń, które występują w tym utworze - brawo! klasa, tak właśnie jest :) cieszę się, że się podoba i pewnie do zwierszowienia w nowym roku!!

Marku, dzieki za czujność...

Dwa porównania do "drogi mlecznej" (ups!). "na jakieJś planecie" - tu trzeba poprawić. No i interpunkcja do dupy, niestetti ;-) Wartość dodana wiersza to błyskotliwe poczucie humoru, które lubię.

Wiersz naszpikowany moimi ulubionymi, kosmicznymi rekwizytyami, co już budzi moje zainteresowanie. Trzecia i czwarta cząstka świetne, reszcie też nic nie brakuje. Frazy:

" ile można się bawić zderzając galaktyki jak własne jaja albo gasić słońca w popiołach mózgów"

"wyrzeźbione fotonami rebusy"

"gwiazdy przecież wirują po swojemu" i

" jak w ogóle strzelić sobie w łeb z czarnej dziury"

"zalany w trupa ciemną materią" - po prostu extra!

Wniosek numer jeden:

Introspekcja alter ego przez pryzmat "boga", a co za tym idzie/szło przekonanie o własnej "nieśmiertelności". Taki trochę "młody bóg" wyszedł.
W sumie ciekawe zderzenie, prześmiewcze i oby nie okazało się bolesne.


Wniosek numer dwa:

Prześmiewcza analiza "sprawczości" siły wyższej ( wg podmiotu nie do końca udanej), bo co to niby za głupia zabawa? Co z niej wynika? Nawet samozagłada nie wchodzi w grę skoro jest się chorym na nieśmiertelność.

W obu przypadkach forma zapętlenia.
Podoba mi sie wiersz.

Przyjemna rzecz. Na początku przywiodła na myśl piosenkę "Cysorz to ma klawe życie oraz wyżywienie klawe"