tetu,
majowa,

to jedna z moich najbardziej osobistych prac ponieważ dotyka tego z czym się mierzyłam. Zaburzenia są tym czego nam zabrakło - ja to zilustrowałam poprzez postać mężczyzny. Dzieciństwo bardzo rzutuje na nasze dorosłe życie - jeśli było trudne, burzliwe, dorosłość jest przepełniona cierpieniem i lękiem.

tetu,
ciekawe że zwróciłaś uwagę na kolor włosów,
kiedy malowałam ten obraz nie miałam świadomości, że mam aspergera.

Dziękuje za obszerne pochylenie się nad moją pracą.
Muszę przyznać, że wasze analizy są wyjątkowo trafne.

Pozdrawiam ciepło <3 <3 <3

dołączam do zaintrygowanych Twoimi pracami.
tytuł "Zaburzenia" odniosłam sobie jedynie do męskiej postaci, która ukazana z tyłu i profilem łypie jednym okiem złowrogo, ale i lękliwie. natomiast postać niebieskowłosej dziewczyny postrzegam jako skrzywdzoną, być może przez "zaburzonego".
u góry widzę raczej kły niż góry.
czarne tło. ogniste, przechodzące w krwiste kły u dołu - zasłaniają czy ubierają...
głowa dziewczyny do połowy bez włosów.
tak jak tetu dostrzegam tu dużo ludzkich historii i emocji.
pozdrawiam

Intryguje.

Podwójna osobowość? zaburzenia tożsamości? zniekształcenie poznawcze?
To tak na gorąco, co przyszło mi do głowy.
Ale te niebieskie włosy? Odważne, przyciągające uwagę. Wyrażają bunt, chęć zwrócenia uwagi?
Twarz damska i męska — rozdwojenie jaźni? miłość do obojga płci? dysforia płciowa?
Góry w miejscu nieba — coś co przytłacza, ciężar? Jak Atlas dźwigający niebo?
Łza w oku — sugerująca jakieś cierpienie.

Dużo się tutaj dzieje. Bardzo. Można tak się zastanawiać i zastanawiać.
Tytuł jednak prowadzi w kierunku zaburzeń, więc niepotrzebne skreślić:)

Ps
Kolor niebieski jest też światowym symbolem solidarności z osobami w spektrum autyzmu. To tak na marginesie.

Interesujące są Twoje prace. Lubię tutaj zaglądać i pomyśleć. Pozdrawiam.