Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

za każdym razem 
gdy patrzę na te same drzewa
dostrzegam cząstkę siebie 

myśli mają konsystencję
gęstych chmur 
odczucia wirują 
jak ptaki nad drzewami

aż do momentu 
gdy deszcz pobłogosławi ziemię


11. 04. 2021
Ilość odsłon: 585

Komentarze

maj 13, 2026 19:50

Leszku dziękuje pięknie za wgląd w txt słowo refleksję i życzę pięknego dnia ))<-

kwiecień 20, 2026 14:42

Niewiele słów a musiałem trzy razy czytać, to dobrze świadczy o treści.
Pozdrawiam

kwiecień 19, 2026 12:02

dziękuje za wgląd w tekst rodzaj syntezy wersów zapisanym w dość enigmatyczny sposób ((,- które w końcowej formie dają obraz...pozdrawiam

kwiecień 15, 2026 14:32

Podoba mi się. Podmiot liryczny wydaje się być wyłącznie obserwatorem rzeczywistości, w której przegląda się jak w lustrze. Jednak zakończenie, które koresponduje z tytułem, zmienia jego pozycję. Staje się częścią sytuacji lirycznej, jej uczestnikiem.

kwiecień 12, 2026 14:41

dziękuje i też w całej rozciągłośći wypowiedzi i tej wprawce milczenia chciałbym
ale prozak czasami ucieka jak tramwaj lini nocnej
ta jedyna koncepcja odjezdza
a w głowie pozostaje jeszcze milion mysli
której i tak nie są konsolidacją tej poprzedniej


dziękuje za wgląd

kwiecień 12, 2026 09:16

Ale fajne! Bardzo! Tylko faktycznie chciałoby się więcej :)

kwiecień 12, 2026 09:01

...jasne, że tak! Tylko mam niedosyt opowieści. Prymitywizm i kwiecistość sformułowań idą czasem obok siebie i tu właśnie mam dysonans.

- gdybym "zlał" tekst, to nawet bym się nie wysłowił. A warto było ryja otworzyć :-)

kwiecień 11, 2026 22:27

Mit a możę przypatrz\ się na parki i drzewa i te czarne cienie które zmieniają położenie które tworzą romantyzm

kwiecień 11, 2026 22:22

Mit a moę przypatrz\ się na parki i drzrewa i te czarne cienie które zmieniają położenie

kwiecień 11, 2026 22:15

dziękuje pięknie impresjonizm tak taki prozak .inter nie potrzebny ..pozdrawiam serdecznie