Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

kawiarenki kawiarenki

nie pij Piotrek nie pij Piotrek

ach co bym dał w zamian

miłość to za mało

pragnę cię kochanie moje

pragnę cię w każdy dzień mojego niedopatrzenia

uwierz mi że jestem z tobą

ze mną śpiewa chór niepokonanych

jestem ukąszony przez dramat

ciąg dalszy ciąg dalszy

nie wiem czy nastąpi śpiewasz o miłości

ciąg dalszy przezywam twoim imieniem

bądź zaproszona na pół dnia mojego wczorajszego

słyszysz te dźwięki saksofonu

to utopia lecz kocham ją

razem z rytmem jaki mi dałaś

wiem że nie chcę już walczyć

nie chcę marzyć że przyjdziesz

ciąg dalszy nie nastąpi

zanim noc się skończy będziesz w pobliżu

nie przy mnie nie nie nie

tak być nie może nie mogę nie

wynoszę się może ponadto i wiem że to za wiele

zrozumiesz zrozumiesz

mów do mnie że przyszłaś że jesteś od dawna

cicho bo wiem że ciąg dalszy

ciąg dalszy nie nie nie nie

zamilknę wyzwolony w tobie niepojęty

na ciąg przyjazny jestem już za bardzo zdezorientowany

zabierz mnie do swojego zrozumienia

bo jestem w ciągu dalszym dalszym i dalszym

jak harcerz z harcerką wędrował 

jesienne róże



Ilość odsłon: 181

Komentarze

maj 01, 2026 21:15

Świetne, uśmiechnęłam się do tekstu i chichrałam trochę, przyznaje się :D rzeczywiście dobry

maj 01, 2026 18:54

Powiem szczerze, że bardzo mnie to zaciekawiło. Od razu zaświtały mi w głowie piosenki, na których zbudowałeś ten tekst. Świetnie "argumentujesz" to tym powracającym "ciągiem dalszym" co fajnie oddaje emocjonalne zagubienie. Jest pomysł i jest potencjał. Pozdrawiam.