-Basia
-tetu
-Leszek.J
Dziękuję wam serdecznie za poczytanie i komentarze… Pozdrawiam :)

Wiersz daje dużo do myślenia:
Pęknięta noc o strukturze kryształu.
Światło, oddech i klucze w zamku.
A także cisza pod stałym adresem.
To wszystko mogło zajść między dwojgiem ludzi.
Wiersz oceniam bardzo pozytywnie.
Pozdrawiam

Dobra miniatura, napisana z dużą świadomością.

​Bardzo podoba mi się noc o strukturze szkła, która pękła bez udziału dłoni, bez czyjejkolwiek winy. Nie oceniasz, nie szukasz sprawcy, za to doskonale oddajesz emocje, przechodząc od psychicznego wstrząsu, przez codzienne detale, aż do ciszy w puencie. Ta powściągliwość światła, oddechu i kluczy, zawieszona w próżni, mocno we mnie wybrzmiała – to niesamowicie ważny moment w wierszu.

​Świetnie dopasowałaś tytuł, bo zapowiada on nie tyle zwykły, wewnętrzny paraliż człowieka, co raczej stan emocjonalnego skostnienia po jakimś np traumatycznym wydarzeniu. Zmuszasz tym czytelnika, by wspiął się na wyższe rejestry wrażliwości. Bardzo na tak. Pozdrawiam.

Zakończenie mówi wszystko, fajnie puentujesz.