Basiu, Leszku, dziękuję za Wasze refleksje. Miło że zaglądacie. Pozdrawiam.

​​​Bardzo dziękuję za ten komentarz, Davidzie. Fakt, że dostrzegłeś w tym tekście więcej treści niż słów, to dla mnie ogromny komplement – zwłaszcza że do motywu lustra podszedłeś z naturalnym sceptycyzmem.

​Jeśli chodzi o drugą strofę – masz pełną rację, że stylistycznie schodzi ona bliżej dosłowności. Jednak ten zabieg był z mojej strony celowy. Zależało mi na wprowadzeniu takiego surowego, wręcz fizycznego zgrzytu w czasie i nienaturalnego opóźnienia, zanim peelka przejdzie do kolejnych metafor. Świadomie zostawiam ten rytm, ale Twoja uwaga jest dla mnie niezwykle cenna i na pewno zachowam ją w pamięci.

​Dziękuję za Twój czas, czujne oko i świetną analizę!

​P.S. Ten specyficzny zgrzyt czasu i zwolnienie akcji w drugiej strofie miały też bardzo blisko rezonować z utworem, który wstawiłam – stąd ta dosłowność.


Pięknie dziękuję, Anyo. Trafiłaś w samo sedno – to miał być właśnie taki intymny, cichy list, w którym bezradność miesza się z desperackim szukaniem wyjścia. Bardzo mnie cieszy, że poczułaś to napięcie i tę ciszę między wersami. Twoje słowa to dla mnie ogromna radość. Ciepło pozdrawiam.

Wiersz, można odczytać jak bardzo osobisty, niedopowiedziany list do Piotra - pełen napięcia, bezradności i potrzeby dotarcia „na drugą stronę”emocji lub relacji. Zwrot bezpośredni sprawia, że wiersz brzmi intymnie, jak rozmowa prowadzona już bardziej w ciszy niż słowach. Pozdrawiam :)

...o lustrach, własnym odbiciu, o realiach lub równoległym świecie po drugiej stronie, napisano już tak wiele, że podchodziłem ze sceptycyzmem, ale ...

__tu znalazłem bardzo dobre/mocne wejście; trzecia strofa kontynuuje emocjonalny poziom, by ostatnia zakończyła się również mocną pointą (...tak jakby po słowach "mogę tylko rozbić ten obraz..." w zawieszeniu pozostawało niewypowiedziane pytanie: "czy tego właśnie chcesz __?")
_ Jedynie druga strofa ze swoją dosłownością lekko odstaje od reszty (fajnie by było to poprawić, by czytelnik nie był wyciągany z tego, jakże dobrego, metaforycznego i metafizycznego klimatu...)

___Ale całość się broni _pokazuje kryzys partnerski i tożsamości peela/peelki na nowo, świeżo, a poprzez dialog - dynamicznie

Komentarz przydługawy, bo treści w tym wierszu jest więcej niż wypuszczonych w eter słów

Dziękuję
___

Przekaz jest jasny - o braku wyjścia z sytuacji gdzie przyszłość maluje się mętnie.
A jedyną możliwością jest przejście na drugą stronę życia.
Dobry wiersz

Chociaż ta puenta gdyby była z wykrzyknikiem to... Oooo tak!

Kojarzy mi się z myślami samobójczymi i samotnością,.. znam ten stan skupienia myśli na mrocznej stronie życia.

Dziękuję Wokka.

Surrealistyczne wiersz o meandrach bycia we dwoje.
Narratorki z "Piotrem". Trudnego bycia. Ciekawy utwór.

https://www.youtube.com/watch?v=Nvd8IKYsZ9E&list=RDNvd8IKYsZ9E&start_radio=1