Panie Pawle, dziękuję za Pana spojrzenie i czas poświęcony na analizę. Ta specyficzna, rwana wersyfikacja była z mojej strony w pełni świadomym zabiegiem – zależało mi na fizjologicznym wręcz oddaniu lękowego, urywanego oddechu bohaterki oraz na spowolnieniu tempa w trzeciej części, by wyizolować poszczególne etapy „kipienia”.
Chciałam zatrzymać uwagę na konkretnych słowach-procesach. Rozumiem Pana zastrzeżenia z perspektywy tradycyjnej płynności frazy, jednak w tym konkretnym tekście ten eksperyment z rytmem wydał mi się najbliższy emocjom, o których pisałam. Pozdrawiam serdecznie.

​Leno, domyśliłam się, że to błąd skryptu. Szkoda tylko, że korekta nie nastąpiła zanim tekst trafił pod ocenę. Wiersz przez brak światła stał się monolitem, co mogło nieco zniekształcić jego odbiór. Skoro pod kontenerem cały czas widnieje link do oryginalnej, poprawnej publikacji, dublowanie tekstu w komentarzach uważam za zbędne. Pozdrawiam.

Têtu, ja tylko skopiowałam, format musiał się sam zmienić. Spróbuj wkleić wersję oryginalną jako komentarz. Pozdrawiam

ciekawy

niepotrzebnie stosujesz manieryzm z lat 70-tych (ja to nazywam "tasiemcem Bukowskiego")
"znowuż mleko.
kipi.
fermentuje.
nie czekaj"

nie tnij fraz

wersyfikacja do przemyślenia

Dlaczego taki ściśnięty ten wiersz? Nie wygląda to tak jak w moim linku. Trochę się to zlało. Redakcjo?