Jasne, twój wiersz, dodam tylko, że tamta wersja bardziej do mnie przemawiała. Piękno leży w prostocie, bo gdy robi się za ciężko – robi się po prostu sztucznie, miłego weekendu :)

Zmiany są przemyślane i zasadne.

Witaj, widzę że wprowadziłeś wiele zmian, ale moim zdaniem nie wszystkie wyszły wierszowi na dobre, skupiłbym się uchylonych drzwiach i wokół nich stworzył wiersz. Choć wcześniej było momentami gęsto, tak teraz wyszło niestety gdzieniegdzie sztucznie. A tytuł: pogłos z ulicy Krzywej, czy inny, byłby lepszy, ten zdradza o kogo chodzi na dzień dobry. Słowem podsumowania, teraz jest gorzej.

Dobra, dobra ... wiem, że rozumiesz o co mi chodzi ;) Idę gotować gulasz. Pozdrawiam!

Nie znam Twojej znajomej ;-)

Słyszałam niedawno jak moja znajoma stwierdziła, że skoro skończyła 60 lat to może już mówić wszystko do każdego. Nie powiem, kuszące, ale czy faktycznie w dobrym stylu? Sam to oceń.

Co do przekraczania granic, to żadnych nie uznaję za wyjątkiem "granicy dobrego smaku". Miło, że się nie zrażasz, i mam nadzieję, że coś z Twojej poezji wyniknie, chociażby tomik... ;-)

Ja Cię naprawdę bardzo lubię, nie gniewaj się :) będę się hamować następnym razem.

Przepraszam Xlax, chyba mnie trochę poniosło po serii nieprzespanych nocy. Tak naprawdę to bardzo lubię Twoją poezję, tylko czasem przeginasz w temacie, a ja czytam i mi potem odbija jakoś niezdrowo. Dla mnie to rodzaj granicy, której nie powinno się przekraczać i tyle. Przepraszam jeśli dotknęły Cię moje uwagi. Nie miej mi tego za złe..

Dziękuję Leszku za wyrozumiałość i pozytywne odczucia.