Tak zrobię! Tak właśnie zrobię Basiu :). Tylko kiedy? xD Będzie wersja 2.0, coś wymyślę, pozdrawiam :)

p.s. zabawne, że już wtedy myślałem architektonicznie i że w wierszu są zalążki zabawy literami, jak ta z wykrzyknikiem i znakiem zapytania, odnośnie mojego stylu w nowym tomiku xD

Kurcze, są tu świetne metafory, jak "wygięła wykrzyknik - nie chciał zawiesić pytajnika" tylko robi się z tego chaos, kiedy pomijasz wielkie litery na początku akapitu, jak "Harmonia" i nie oddzielasz tej kobiecości od męskości. Może nawet w ten sposób:

* * *

Nadzieja

wena trąciła kopertę
kiedy podszedł do widokówki ze spektrum nocy

(...)

To koniecznie edytuj i rozdziel na wersy weny, kobiece i delikatne (bez "wraziła, wkuła") i męskie, będzie torpeda! Jednak wymaga małej edycji..

Dziękuję Leszku.J, myślę nad wersją 2.0, a nawet jako bonus do tomiku :). Pozdrawiam :)

Pierwszy raz przeczytałem ten utwór jako jedną całość.
Drugi raz czytałem wyodrębniając części, których spoiwem była wena i czas.
Pasowało mi bardziej za drugim razem.
Ogółem jest dużo liryki i dobrze się czyta.
Pozdrawiam