Dosłowność jest w całym tekście a na końcu rym ciało - stało.
Można by jeszcze nad tekstem popracować, coś ująć, coś dodać

Poezja ma to do siebie, że nie ma ograniczeń w tematyce. Tekst śmiały i za to duży plus. Może budzić kontrowersje u niektórych, co nie nadążają za zmianami w obyczajowości. Natomiast poważną wadą tekstu jest tzw.kawanaławizm. Brak mu finezji w opisie, niedopowiedzeń, subtelności lirycznych - wszystko jest powiedziane, a więc do przeczytania na jeden raz. Trochę ratuje sytuację końcowa parafraza.
Do następnego.

Myślę że da uratować się ten tekst , jest w nim jakiś potencjał. Moja wizja z warto okroić i pozmieniać ,.pisywać oczywistości zaoowalować. Moje poprawki.
Przemysł. Pozdrawiam

Patrzę na ciebie,
otoczoną nimbem,
z koroną na głowie.

Błękitne szaty
spływają z twych piersi
niczym morskie
fale.

Twój przyspieszony
oddech
jak wiatr
w nagłych porywach.

Oczy —
dwa górskie kryształy,
zapatrzone
w dal.

Mogę tylko
patrzeć na ciebie.

Nie jestem
godzien,
by twoje ciało
stało się moje.

...nie mam pojęcia, co z tym tekstem zrobić.

sorry, nie mogę tego czytać, chociaż widzę, że pisać potrafisz

beznadziejny, po co to?

To był wypadek przy pracy, przepraszam.

Czytelnikowi należy się szacunek, a więc tekst trzeba sformatować.