Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Spis rzeczy

Biurko Krytyka

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Dawid Motyka

nostalgia

biegniemy tak szybko, jakby na końcu drogi 
czekał na nas medal za zgubione godziny
zostawiamy w tyle poranki i progi
nie mając pojęcia, co właściwie tracimy

a życie to przecież ta kawa parzona w pośpiechu
ten chłodny wieczór i ciepła dłoń w dłoni
sekunda ciszy ukryta w uśmiechu
którego nikt z nas już potem nie dogoni

zatrzymaj się czasem. Świat poczeka chwilę
nie musisz dogonić każdego uciekającego dnia
zobacz, ile piękna marnuje się w tyle
gdy ty wciąż wierzysz, że ta gonitwa sens ma
Ilość odsłon: 87

Komentarze

Leszek.J

2-52-52-52-52-5

wrzesień 23, 2026 18:28

Do mnie przemawiają dwie pierwsze strofy, trzecia już nie bardzo

Basia

2-32-32-32-32-3

wrzesień 23, 2026 08:59

Pierwsze dwa wersy świetne, liryczne. Tylko reszta się rozmywa w nadmiarze i niepotrzebnie powtarzasz o tym samym.