Leszku
Janvierdunord
Dziękuję bardzo za zajrzenie i miły ślad
Pozdrawiam serdecznie

jest obraz -pozdrawiam

Jak ktoś ma umrzeć za pół roku, to chce jak najdłużej zatrzymać obecną jesień bo wiosna będzie właśnie za pół roku.
Dobry, klimatyczny wiersz, pozdrawiam z podobaniem

Pięknie Ci dziękuję, Tetu, za ten odbiór i odzew. Pozdrawiam serdecznie:)

Podoba mi się tutaj. Stworzyłaś bardzo naturalny klimat. Wieje smutkiem i to bardzo, ale jest w tym wszystkim coś głębokiego - coś, co każe przystanąć i zastanowić się nad zwykłym, nieidealnym życiem. Nad tym, co mamy, co kochamy, a co możemy z wiosną stracić. Dlatego bohaterka tak bardzo pragnie zatrzymać tę jesień.
​Porusza mnie też wątek patrzenia na młodych z poczuciem, że ich spokój i nieświadomość są czymś bezcennym, co trzeba za wszelką cenę chronić przed lękiem dorosłych.
​Ostatnia strofa jest niezwykle wzruszająca. Tym bardziej że wszystko dzieje się tam bez naruszania strefy komfortu dzieciaków. Chęć ich ochrony to priorytet, stąd ta dyskretna koordynacja rzeczywistości. Przerażające, a zarazem przejmująco piękne. Pozdrawiam serdecznie.

PS

Przemyśl, czy nie zakończyć wiersza na " nie chcę wiosny". Moim zdaniem tak jest zdecydowanie lepiej. Likwidujesz nie tylko rym da/trwa, ale też tautologię i potoczystość wyrażenia. Puenta staje się mocniejsza.