przemknęły przed oczami wyschnięte źdźbła traw 

odchodzi w nieznanym kierunku obcy  jak współczesny świat 

przy akompaniamencie wiatru uśmierca  płonące w słońcu liście

 przy akompaniamencie wiatru  chłodniejsza pora dnia zmienia  w aromacie pistacji 

nie czuć już tej magii coraz mniej miłosnych gestów na ławkach w parku 

chyba zszywa  zaszywa podskórnie radość z promieni słonecznych 

 ziemia przy ławce udeptana nie potrafi jak pijany wykrzyczeć 

usiądźcie zakosztujcie zapachu kiełkującej dzisiaj trawy aby w splocie 

szczęśliwych spojrzeń ożywiło pożółkłe kasztanowce  nad głowami

popołudniu asfalt na chodnikach już nie parzy jak kiedyś w stopy poskręcane 

gałęzie nad głowami na przydrożnych drzewach jak żyły na dłoniach 

pięćdziesięciolatków  pragnących doczekać upragnionej starości

dotyk za plecami coraz to krótszych cieni

jakby ostatkiem sił próbowały zwrócić uwagę przechodniów 

 wypełnionej w pomarańczowoczerwonych chmurach nadchodzącej ciszy

   słońce jak przygarbione życie ściele posłanie kalece

w językach wierzb donośne S  i ucichły niedostrojone kościelne organy