Janvierdunord : Roślina. Serwis poetycki.

kiedyś planowałem i łaknąłem w wymyślony sposób

wierzyłem że się wydostanę przez mgłę na styczniową noc

przebije przez chrapy śniegu przez coś co rozpada

się bez wytchnienia i rzuca w dół

z bezsilności wyczerpane noce zasypiały

kochały ludzi rozczarowanych

udawała że jest tym kimś

by zadowolić innych

podeptana i skopana marzyła

śniła że jest światłem i zwija się w kłębek

wiarą w najgłębsze uczucia

przydrożnym kolczastym chwastem

przesileniem wiosennym które przerywa prolog letni

chłodne poranki słone krople sklejały gardło

kręgosłupy zesztywniały

oddzielało ścięgna od mięśni

nie znając nic a nic

tkwiły coraz bardziej w bezczynności

jak liście na drzewie pozostawione bez opieki

tracąc bliskich od napływu niekontrolowanego deszczu

ufne wróble łączyły się w pary

jaśniało w oknie

dorosłem delektując się jak Ikar-us

nowym smakiem przestrzeni

odczuwa się stęchliznę umarłych

pozostawionych przy życiu

wio-sny przeżuwa od nowa kłamstwo oddycha

zamiejskim czystym

powietrzem i studentkami uniwerku

w piątej strefie liście latają

kiedy moje stopy są na ziemi

oswojony syn człowieczy między drzewami poznał

Piotra wyspiarskiego przez rozsypaną

Korę wtargnął w dyskusję

Cyprian od umazanego krzyża

kurwa piękna perspektywa cytrynkowego motyla

Spis rzeczy