x l a x

resztkami lata

nawiewają smuty przez rozszczelniony las

iglasty gotyk przerastany spasionym barokiem

na ganku komarzyce sięgają wąsami dna piwnic

zapuszczają macki w słoiki i beczki z zapachem

domu o wyjątkowo łzawej porze

wdeptuję czas w błoto licząc na łaskawość cienia

już nie śnię że niebo wlatuje mi do kałuży

fałszującej błękit i spojrzenie rozmokłej madonny

z wichrem przepada pieśń nad pleśniami

w lustrach kobiety czeszą włosy

piorą koszule spoconych mężów

gotują późne kartofle dzieciom

astmatyczne organy wyciskają toccatę z fugi

na polach wrona za resztkami lata po zagonach

przeklinając kombajny

Ilość odsłon: 1098

x l a x

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

październik 17, 2021 19:28

Nie chciałem pisać wprost o jesieni, bo to już nudne. Wyszedł obrazek w stylu Chełmońskiego... Dziękuję Panowie

Rafał Hille

2-5

październik 17, 2021 18:39

swietny tekst, piekny obrazek

Leszek.J

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

październik 15, 2021 19:52

Super praca, też ją doceniam.
Jak zawsze :)

x l a x

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

październik 14, 2021 18:23

Dzięki za docenienie pracy.

tallea

2-4

październik 13, 2021 18:59

Też jestem na duże tak, co do utworku.
Pierwsze dwa wersy mnie już ujęły, póżniej wąsy komarzyc i ta pieśń nad pieśniami rozeszła się po kościach :)

Mister D.

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

październik 13, 2021 10:00

Mym zdaniem bardzo fajny, jeden z lepszych Twoich jakie ostatnio napisałeś.

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

x l a x

resztkami lata

Komentarze