Pod sufitem bomb siedzą, malują obrazy,
dwóch ukraińskich mężczyzn, zawziętych malarzy.

Sople z kranu zwisają, łapy im grabieją,
nie wiadomo czym żyją, gniewem i nadzieją?

Kiedy szybko malują cieplej im się robi,
chociaż śmierć jest dokoła, żywe są kolory,

brodaci siedzą w czapkach, niemal jak z jaskini,
a w każdym geście pędzla jest duch Ukrainy,

a w każdym geście pędzla jest ludzki duch żywy,
więc można sens odnaleźć wśród apokalipsy,

gdy wers za wersem spełniać zdaje się proroctwo,
a sztukę się ceduje na barki robotom,

by na tonącym statku, po zachodzie słońca,
orkiestra algorytmów grała aż do końca,

oni siedzą, malują, wśród zimy śmiertelnej,
ich dłonie odciśnięte są w jaskini ciemnej,

do której kiedy wkroczysz, na latarce wsparty,
o ścianę nią uderzysz - tłum zwierząt zobaczysz,

to stamtąd wyszedł tygrys, na płótno przeskoczył,
zęby ostre wyszczerza, krwią nabiegłe oczy.

Z Twoich ust jest legenda o tym tatuażu,
którego nie widziałem, ale w niego wierzę,
że wije się od źródła wśród słonych meandrów,
i trzeba podróż zacząć, by odnaleźć pestkę,

od najmniejszego palca Twojej stopy -

Może i tak. Ja tam zawsze siebie się trzymam, a wszelkie tego typu twarde stwierdzenia budzą we mnie opór, tak już mam, forever punk.

Pawle, z dyskusji o Bogu wyrasta się jak z mleczaków.

Przepraszam, ale za chwilę się porzygam.

I nikt nie pyta m a r s czy taka głupotka może kogoś obrazić, natomiast nasuwa się pytanie, czemu łamiesz regulamin wyzwając innego użytkownika?

"mistrz połezji" to kpina z niego i wyzwisko, dziecinne, ale mimo wszystko wyzwisko.

Różnica w tym blokowaniu polega na tym, że Paweł go nie obraża, natomiast Ty m a r s właśnie go wyzywasz

Nie czuj się osamotniony - mistrz połezji też mnie blokuje.

Grain, naprawdę, ten Twój wiersz jest taki, taki... że nawet w tych wojskowych spodniach się nie mieści, i koszulka na nim pęka, bo takie ma muskuły, i zęby białe, zaciśnięte. Słowem - wyszedł Ci ten wiersz spomiędzy zębów.