Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki





płyną dni - złote łodzie 

cisza wiąże jeziora

namalowałam dziś dłużej kreskę -

do skroni i nie dlatego 

że „starość”


słońce się zsuwa niczym złoty napierśnik 

sekundy się mrowią jak kolana poddanych 

na posadzkach w pałacach faraonów 


w przybrzeżnym mule wzbijając pianę -

bydło chłodzi kopyta 

stoję prosto i chłonę wiatr rozgrzana 

pełnią zachodu 


bo odkąd ruszyłeś znów na południe - 

niczego mi nie brak 

jestem Kleo 


Kleobabka


na moich ramionach gaśnie sen

Ilość odsłon: 847

Komentarze

październik 30, 2025 13:54

…bo rzecz dotyczy muzyki ,dodam.

wrzesień 29, 2025 14:51

Xlax, dziękuję bardzo za porady. Tytuł już zmieniam. Ostatni wers będzie rozwinięty za niedługo, w osobnym wierszu. Temat jednak jest dla mnie b.trudny i dlatego narazie czekam na „właściwe słowa”, aby to ująć w tekście…Pozdrawiam miło.

wrzesień 29, 2025 14:03

samozwańczy guru

wrzesień 29, 2025 13:22

Lubię odniesienia do przyrody i zjawisk z nią związanych. Tytuł jednak bezwzględnie do wymiany. Ostatni wers piękny, bo pojemny lirycznie.
Co do trolli i nagabujących grafomanów, to najlepiej ich zlewać ciepłym... Wiesz, czym. Pozdrawiam

wrzesień 29, 2025 11:56

Niewiele rozumiesz.

wrzesień 29, 2025 11:36

Odtrulaj się już na swoich kółkach biedny człowieku.
Moje teksty nie muszą się wszystkim podobać, ale nie powtarzaj się już po raz kolejny jakbyś walił głową w ścianę, bo gdy jeszcze traktowałam poważnie to, co mówiłeś, to pamiętam jak krytykowałeś ten portal, czego więc tutaj szukasz?
Zaczepki, bo z wszystkimi się konfliktujesz z własnej frustracji ?

To tekst na wpół humorystyczny, ironiczny, czego widać nie rozumiesz. Kobieta po odjeździe męża czuje się wciąż dobrze ze sobą i zamiast pustk i - odczuwa mocniej kontakt z przyrodą, słońcem, czuje się „królową chwili”.

Odkąd 09.03.2024 o 5:29 pokazałeś swój obłęd, recytując mi o świcie(!) bełkotliwie „Z Wielkich Równin” i inne teksty- rozumiem z kim mam do czynienia.

Współczuję i jeszcze raz współczuję; tyle mogę, zachowując swoje człowieczeństwo, żegnam.

wrzesień 29, 2025 10:57

nie napastuję ciebie, żadnych aluzji, tylko tekst, wydumkę

wrzesień 29, 2025 07:13

…uważaj sobie co chcesz i nie napastuj ludzi ani pod wierszami, ani o 5:29 )):

wrzesień 28, 2025 23:41

zdania nie zmieniam, wydmuszka z nietrzymającymi się ziemi ozdobnikami

wrzesień 28, 2025 23:01

do komentu poniżej : cóż Ty wiesz o pełni kobiecości, obywającej się bez komplementarności męskością ,jedności ( jak tutaj) z przyrodą i słońcem, bo o tym jest ta fantazja ?

Znam Twoje teksty aż za dobrze, prawie mi pływały w zupie, więc daj sobie spokój z prowokacjami…