Basia, jest internet, wpisz sobie hasło Yage.

Marku, taki stary wyjadacz jak Ty powinien wiedzieć, że ten akurat anioł to metafora policjanta. Takie moje wspomnienie, jak z kumplem jechałem na daleki koncert i w nocy czekaliśmy na pociąg na dworcu. Policjanci chcieli nas spisać, a ja pomyślałem - no ładnie, podam dane, ktoś coś rozwali na tym dworcu, to do mnie przyjadą, więc próbowałem ich oszukać, ale się skapnęli, nie wyszło mi to. Chcieli mnie wziąć na dołek, ale powiedziałem - panowie, powiem już prawdę. Ulitowali się nade mną, ale poprosili na stronę i takimi słowami jeden się odezwał, ten który stał przede mną - "Jak się ciebie policjant o coś pyta, to masz mówić prawdę", w tym momencie ten, który stał za mną, zaczął mnie okładać pałką po nerkach jak pies spuszczony ze smyczy, aż zadyszki dostał, dopiero ten drugi, ze spokojem do niego powiedział - "niżej go bij, bo mu nerki poodbijasz", i wtedy tamten się ulitował i po nogach zaczął mnie bić. Tak, jako 17 letni nastolatek, zostałem pouczony o wartości prawdy. Stąd wiem.

"anioł brzydzi się kłamstwem" - a skąd to wiadomo. Zmyślasz, Paweł ;-)

Yage, to mnie zastanawia, bo jest już niezrozumiałe znaczenie tej postaci. Jest jakby wyjęta z kontekstu i pozostawiona bez wspomnienia kim jest. To nadaje tekstowi taki poziom absurdu który jest już dla mnie niestrawny. Resztę czytam jak senną wizję i to pięknie opisaną. Tylko ten Yage ..

Ano. To jest mistrz, jak dotąd nie wydał ani jednej złej płyty. Też ciekawy człowiek, jest głęboko religijny, chrześcijanin, od dziecka związany z kościołem, podróżował z dziadkiem, który był wędrownym kaznodzieją kościoła nazaretańskiego, ale wystąpił z niego, czym rozczarował dziadka. Jednak wiara jest wciąż dla niego ważna, odwołuje się do niej w tekstach, i determinuje wszystko co robi. Jednocześnie sprzeciwia się wszelkim zorganizowanym formom religii, jakoś tak indywidualnie do tego podchodzi, w muzyce nawiązuje do wielu rzeczy, między innymi do muzyki i estetyki Indian Ameryki Płn. W zasadzie jest trochę takim kosmitą w tym wszystkim, ma jakieś grono odbiorców, ale jest też odrzucany przez świecki świat muzyczny (bo chrześcijanin) jak również przez chrześcijański świat muzyczny (bo chrześcijanin po swojemu). Dla mnie to po prostu bardzo poruszające, uniwersalne, to wyraz duchowości, bardzo indywidualnie przeżytej, jest w tym dużo mistycyzmu i szamanizmu. Wstąpiłem na ścieżkę kolekcjonowania jego płyt, do czego zachęcam, aczkolwiek nie jest łatwo na nie trafić, można przez internet, albo w antykwariatach się czasem zdarzają, jak ma się szczęście i się szuka.

Mister D. - Przesłuchałam i muszę przyznać, że całkiem ciekawe.

No ale to jakiś konkretny argument musisz podać, bo trochę tak sobie a muzom rzuciłaś.

'Jestem tajemnicą, Yage'? Czy: jestem "tajemnicą Yage" byłoby nawet logicznie gdyby nie zakończenie

Dobrze. Dziękuję. W podróży może być pomocny szaman David Eugene Edwards, oto jego dwa utwory, oba pomagają wkroczyć w inny wymiar:

https://www.youtube.com/watch?v=sy4qc7l0680&list=RDPECt6pDCF1M&index=25

https://www.youtube.com/watch?v=PiTd_cxv1Bk

Ten wiersz jest jak jazda bez trzymanki przez sny i kolory - niby bezpiecznie, a w głowie zostaje gorąco od zagadek. Poczytam jeszcze raz. Ale to może boleć, gdy się zerwie... plasterek.