To wciąż nie jest mistrzostwo i daleko mu do tego, ale chyba pierwszy Twój tekst, gdzie człowiek miał się czegokolwiek uchwycić, i cokolwiek doradzić, a Ty zrobisz z tym co chcesz. Więc - w mojej wersji wyrzuciłem mamę, nie żeby mamy nie były warte wiersza, ale nie w ten sposób, wyszło naiwnie, a Ty dorosły chłop jesteś, napisz mamie coś lepszego. Wyrzuciłem też sporo rymów, bo wciąż knocisz, rymowanie to trudna sztuka, rymować można, ale też nie trzeba, tu nie ma nakazów ani zakazów, kiedy rymujesz to wciąż rymy Tobą rządzą, a nie odwrotnie, rymujesz kosztem sensu i gramatyki, nie jest łatwo napisać rymowany wiersz, nie mówię, żebyś nie próbował, ale można też bez rymów pisać, co też nie jest łatwe, ale przynajmniej rymy nie będą Cię trzymały za... Więc taką wersję, trochę okrojoną Ci zostawiłem:


czym jest miłość
czy to latawiec pośród traw
a może taniec, który do wytrawnych spraw nas unosi
czym jest miłość
czy to kilka rozterek czy może łódka pływających kwiatów
co zabiera do dwóch zakochanych światów

czym jest miłość
czy to morze pełne fal i tajemnic
gdzie zabiera aby siebie wielbić
czym jest miłość
czy radością i pojednaniem
w wiosennym wietrze

najszczęśliwszą spośród gwiazd
jest miłość nie tylko w snach
to po długim wyczekiwaniu spotkanie
ze sobą

jak na zawołanie
najpiękniej wymowną poezją
gdy głowa spotyka się z sercem

kochać to być kochanym
ale to już wiecie
czym jest miłość
może deszczem skroplonym na łące
śpiewem ptaków
kropką na biedronce.