Ok ok
Dzięki

Napisałam "super", bo ucieszyłam się, że bierzesz udział w warsztatach. :) Przepraszam za te "nauki" ale jestem bezpośrednia i staram się napisać jak widzę to ze swojej perspektywy.

Zdarzyło się, że zmieniłam zdanie. Czasem innego dnia widzisz zupełnie inne aspekty wiersza a już szczególnie dotyczy to haiku, które może mieć wiele płaszczyzn interpretacji.

Pozdrawiam jeszcze raz.

Leno, Leszku, mister D. dziękuję Wam za Wasze propozycje haiku z kamieniem w tle.
Leno nie będę się upierać, że te moje mini to haiku, niech będzie , że to niehaiku
tylko nie wiem czemu aż taka rozbieżność w Twoich komentarzach, bo w pierwszym napisałaś, że super:)
Pozdrawiam Was serdecznie

To nie jest haiku. Przepraszam za bezpośredniość i autorytarność. :) To jest opis, tego, że w grocie jest szaro i zimno.

Standardowa odpowiedź haijinów brzmi "no i co z tego"? Haiku wprowadza chwilę aha!, pewnego olśnienia. Tą szarą i zimną jaskinię trzeba zderzyć, bądź zestawić z czymś, tak aby zbudować jednak pewien kontekst. Tak przynajmniej uważam.

Poddam może jakieś przykłady, choć wiem, że nie będę one odpowiadały temu co Ty sama chciałabyś pokazać. Postaram się jednak pokazać o co mi chodzi.

wnętrze groty
po szarych kamieniach
pełza światło lampy

(niby szaro a tu... o proszę)

*
kamień na kamieniu
wewnątrz groty cisza
dzień i noc

(jaka stałość tego co wewnątrz - a na zewnątrz zmiany, to dzień, to noc itd.)

*
kamienna grota
siadam na kamieniu przodków
jaki chłód!

(niby przodkowie, ale ten chłód! taka obcość, taki dystans czasowy... czy oni faktycznie tu byli, żyli, i ogrzewali własne ciała?)

itp.

Pozdrawiam serdecznie
L.

ciemna grota
wąska smuga światła
pada na kamień

jaskinia
wąskie przejście do światła
po kamieniach

światło w jaskini
dłonie z zakrzepłej ochry
na zimnej ścianie

/Lascaux/

światłem o ścianę
ochra zakrzepła w dłonie
wypełnia grotę

/Lascaux/

światłem o ścianę
las odciśniętych dłoni
szumi w jaskini

/Lascaux/

światło w jaskini
las odciśniętych dłoni
rośnie na ścianie

/Lascaux/