Bardzo Wam dziękuję za ślad i miłe słowa.
Pawle, skorzystam :)
Pozdrawiam

Ogółem wiersz jest oh jeah! Mam drobne ale, które wyłuszczę, zakańczając miłym akcentem, więc:

mieliśmy po piętnaście lat
oboje słuchaliśmy the cure i to było najważniejsze
dla doskonałości naszego związku

potem w ogóle przestało być ważne
rozwiało nas jak kurz
w różne strony świata

pamiętam twoje spojrzenie
gdy wcześnie rano czekałeś w szatni
ze świeżo wydanym wish

w słuchawkach wracam do tamtych lat
pierwszych nas - ważności
której nie trzeba było sprawdzać


- tak bym odrobinę poprzestawiał i słowo -idealność- zamienił na słowo -doskonałość-. Idealność jakoś dziwnie mi brzmi, ale rozumiem, że może też odwoływać się do młodocianego idealizmu, więc jak uważasz. W reszcie bym wprowadził tylko kosmetyczne przestawienia, a teraz pora na miły akcent:

https://www.youtube.com/watch?v=ZkJwpYrcAko&list=RDZkJwpYrcAko&start_radio=1

Spojrzenie wstecz z odrobiną czułości dla tego, co było kiedyś, świetnie wyważone emocje, dzięki czemu utwór nabiera świeżości i lekkości. Podoba mi się.

Ale fajna puenta. Dobrze ubrane to wspomnienie.