Nie zgadzam się, bo czasem coś wymaga wyjaśnienia. Nie każdy musi znać tę myśl Einsteina, przeważnie jego postać kojarzona jest z teorią względności, grawitacji i wzorem E=MC2. Wyjaśnienie długie, ale nie wydaje mi się na wyrost.

liczba słów użytych od wyjaśnienia mówi sama za siebie

Panie Pawle, przede wszystkim dziękuję.

nie przestając się dziwić, że można oswoić
nieoswojone zwierzę tym z czego wyrasta
pochodnia siwych włosów, tak jakby czyjś podpis
na odczytanie czekał w trzewiach lewiatana,

- w tej zwrotce chciałem ująć myśl Einsteina, która brzmiała mniej więcej tak - "najbardziej zadziwiającą i niedającą się wyjaśnić rzeczą, jest to, że wszystko można wyjaśnić". Einstein dziwił się, że świat jest racjonalny, że rządzą nim racjonalne prawa, które można racjonalnie badać, ponieważ wydawało się, że bardziej prawdopodobny byłby wszechświat jako chaos, którego nie da się wyjaśnić racjonalnie. Stąd było jego przekonanie, że za wszystkim stoi jakiś tajemniczy "Staruszek", którego myśli chciał poznać (ja również podzielam to przekonanie Einsteina). Lewiatan w tej zwrotce jest oczywiście metaforą wszechświata, podobnie jak "nieoswojone zwierzę" - czyli kosmiczna noc, którą człowiek w jakiś sposób oswaja rozumem, czyli tą świecącą pochodnią siwych włosów. Chciałem zawrzeć ten rys osoby Einsteina, jako fizyka teoretyka, którego pasją była przede wszystkim wiedza i odkrywanie, wydaje mi się to ważne ze względu na wymowę utworu i pokazanie dramatu postaci, człowieka, który mimo wszystko przyczynił się do powstania bomby atomowej, może nie bezpośrednio, bo sam nie brał udziału w pracach nad nią, ale jego odkrycia (E=MC2) są podstawą i fundamentem tej bomby, jak również mogą być fundamentem budowania cywilizacji. Oprócz tego napisał słynny list do prezydenta USA ponaglający do prac nad bombą, czego potem żałował. Dlatego w ostatniej zwrotce wydaje mi się kluczowe zestawienie słów - teorii/praktycznie/bezużyteczne. Brutalne zderzenie teorii z praktyką świata, w którym rządzą zbrodniarze i handlarze. Odkrycia Einsteina mogły się przyczynić do czegoś dobrego i użytecznego, a pierwszym efektem były skażone i bezużyteczne gruzy Hiroszimy. Dlatego też Einstein dźwiga na plecach wagę, na jednej szali leży zboże (czyli to co dobre) na drugiej opad śnieżnobiałych płatków, jak radioaktywny popiół, płatki z drzew kwitnącej wiśni. Nie zgadzam się, że to pustosłowie, ale oczywiście jeszcze pomyślę nad wierszem.

mam z tym wierszem problem

pierwsze 4 zwrotki są dobre, fajnie zrymowane i zrytmizowane, jest obraz , który mnie zaciekawia.

piąta jeszcze się trzyma, szósta zaczyna tracić sens, gada sama do siebie
w siódmej pojawia się rym gramatyczny i ona popada w pustosłowie

końcówka jest najsłabsza
wers "odstający" słabo puentuje

do przemyślenia przez autora - imho,skrócić