Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki





Poświęcasz sporo swojej energii,
żeby ugnieść natłok emocji 
w przyciasnym pudle obleczonym skórą. 

Dzień w dzień starannie, 
z precyzją malarskich mistrzów, 
przyoblekasz twarz w beznamiętny 
wyraz pozornej akceptacji 
iluzyjnej rzeczywistości. 

A kiedy milknie ostatnie echo ludzkiej gwary,
zmywasz z siebie kolory obcych źrenic,
zdejmujesz uśmiech numer trzydzieści trzy, 
ściskasz powieki. 

Patrzysz. 
Słuchasz. 
Czujesz.

Tajemny rytuał. 

Leniwa dotąd maź zaczyna bulgotać, 
kotłując się w pajęczynie tętnic. 
Przez szczeliny oczodołów wycieka esencja źródła, 
rozpycha przyległe elementy. 

Puchnie. 
Pęcznieje.

Huk.
Trzask. 

Arytmiczna etiuda spadających odłamków, 
emocjonalny masochizm. 

Śmierć jest odśrodkowa.









Soundtrack: 
https://youtu.be/7ErT8dDZzmY?si=V8NSPxWzHJpzD2qS
Ilość odsłon: 215

Komentarze

kwiecień 24, 2026 18:47

Podoba mi się utwór, tekst tak nietypowo napisany :|

kwiecień 21, 2026 12:20

Podoba mi się "śmierć jest odśrodkowa" i link. Reszta brzmi jakby ktoś usilnie próbował mnie zahipnotyzować - jeden, dwa, trzy... twoje powieki stają się ciężkie...