Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

jak mawia profesor
Ziemia to mała błękitna kula u nogi
co czepia się jej
i nie daje strzepnąć

coś w tym jest 
myśli Marcjanna
zbiera kubki ze stołu 
i segreguje odpady z obiadu

Ziemia jest małą kulą u nogi?
teraz kiedy nie sięga nas jej grawitacja
a wiadomości spływają do nas 
z piętnastominutowym opóźnieniem

można udawać że nie dotarły
z powodu burz magnetycznych
można zerwać sznur powiązań
oderwać się od układu

przez chwilę być wolnym
jak nic we Wszechświecie

ale ta kula u nogi

19.01.2026

Ilość odsłon: 256

Komentarze

lipiec 31, 2026 16:54

Lubię Twe kosmiczne wiersze.

czerwiec 26, 2026 14:05

Lena ,
...mój błąd __podany przeze mnie tytuł, to tytuł całego tomiku poetyckiego Scheuermann, a sam wiersz, z którego pochodzi tytuł książki to "Flüsternde Dörfer" __może gdzieś uda Ci się zobaczyć oryginalny tekst (mnie się nie udało - ja po prostu tę książkę mam) ...tego tu w całości nie powinienem chyba publikować :/ (prawa autorskie, etc. ...)
- od siebie wkleję tylko swoją wersję (tłumaczenie), może nie całkiem najlepsze, ale __na ile potrafię oraz na ile znam i rozumiem język... :
.
.
Silke Scheuermann
_Szepczące wsie_

Mimo że nasze miasta wciąż próbują
uczynić nam niebo bardziej swojskim
przez stawianie punktów widokowych
balkonów tarasów do naszej dyspozycji
Mimo że twierdzą iż z góry widać
być może najczulszy
punkt we wszechświecie
ponadwymiarową kulkę z błękitnym centrum
i wabią nas schodami i windami
pokazują poręcze i siatki bezpieczeństwa
niezwykłe piękno
blasku neonów
ciężarówek tak małych że sami sobie
wydajemy się ogromni
Mimo że od hałasu na dole
jesteśmy niemal urzeczeni
słyszymy czasem szepty wsi
i czasem w coś z tego wierzymy
i skaczemy
jak Superman
.
.

czerwiec 22, 2026 15:07

David, nie wiem czy zasłużyłam na skojarzenia z Lemem i z wierszem (nie mogę go odnaleźć) niemieckiej poetki, to dla mnie komplement. Piszę naprawdę "tak jak mi w duszy gra", może mi ładnie gra? Cieszę się, że tak to odbierasz. Mam swoich wiernych fanów, każdemu tego życzę.

xlax, na Ciebie zawsze mogę liczyć. :) razem szlifowaliśmy warsztat, fajnie, że nadal lubimy swoją poezję. :)

Pozdrawiam Was serdecznie!

czerwiec 22, 2026 14:53

Bardzo mnie zaskoczyliście, nie wiedziałam, że ten wiersz się sposoba. Nie miałam o nim zdania. Tym bardziej dziękuję za Wasze uwagi.

animuslumen - tak, moje wiersze mają zwykle nutkę sarkazmu, autoironii, tego byłoby mi trudno uniknąć. :) dziękuję

Basia, tak - udało mi się przekazać niedosyt czegoś, z jednej strony, pragnienie i "uziemienie" z drugiej. dziękuję za czytanie :)

Leszku, tak - to seria "Marcjanna leci w kosmos". Dopisuję do niej kolejne wiersze, mam nadzieję, że wreszcie uda mi się złożyć jakąś całość, która będzie choć trochę ciekawa, mimo, że o naszej starej znajomej. Pozdrawiam :)

czerwiec 20, 2026 21:25

Bardzo lubię ten Twój naukowy styl, przeplatany kontrapunktami z Marcjanną. Fajna swoboda wypowiedzi i końcówka życiowa...

czerwiec 19, 2026 11:57

...zapachniało mi Lemem __jakby Marcjanna była bohaterką jednej z jego powieści - narracja, którą wprowadziłaś, nawiązuje do stylu Lema ...i to już jest jakość sama w sobie
...ALE
__całość koresponduje ze znakomitym wierszem niemieckiej poetki Silke Scheuermann "Der zärtlichste Punkt im All" __w oryginale brzmiącym sensacyjnie
...i nie potrafię nie patrzeć przez pryzmat tamtego utworu --> polecam _!

...

czerwiec 16, 2026 15:27

Dobrze że Marcjanna wróciła na łamy tego wiersza, ale chyba jest a kosmosie skoro nie odczuwa grawitacji a Ziemia jest małą niebieską kulą.
Dobry wiersz pozdrawiam

czerwiec 13, 2026 07:07

Jest lekko fantastycznie, rzeczywistość pociągnięta marzeniem i trafnym porównaniem, pięknie jest! Człowiek ma w sobie takie pragnienie czegoś więcej i o tym mówi ten wiersz, a to dlatego, że zostaliśmy stworzeni do miłości i to wielkiej :) marzenia, ważna rzecz zwłaszcza z kulą u nogi

czerwiec 12, 2026 14:27

...zarówno do tego jak i do poprzedniego ("rozstanie z matką") jeszcze wrócę
__za dużo przemyśleń

Ale daje 'pozytywa' .... :)

czerwiec 11, 2026 14:27

Witaj, sorry za bezpośredniość, ale zaje…fajna ta niebieska kula u nogi, tak się czasem czuję, a może sam sobie jestem kulą u nogi xD. Wiersz skłaniający do refleksji, choć mnie przy okazji bardzo rozbawił, dziękuję xD, pozdrawiam :)