Moim zdaniem ta wersja zaproponowana jest taka czystsza i lepiej się ją czyta więc nie ma co się obrażać tylko przemyśleć

Równid dobrze tym początkiem może być mogą być jakies pooierdołki. Nawet zauroczenie jak w pierwszej strofie.
Co Ty mówisz?
Blokuję. Żegnam.

Hej , usunąłem też ostatnie dwa wersy czy wers, wtedy pointa jest bardziej tajemnicza i mniej dopowiedziana a czytelnik może rozszerzyć własną interpretacje. Im im mniej dosłowności ,tym lepiej , moim zdaniem te ostatnie wersy psują cały efekt , jak czytam obie wersje , ale to moje odczucie. Bez nich po prostu mi się ten wiersz podoba jest zwięzły i czysty . Po to są dwa pojęcia , poezja i proza, żeby tworzyć w dwóch różnych kategoriach , ty jesteś gdzieś pomiędzy, ale to twój wybór, dla mnie bardziej poetycka jest ta skrócona wersja i robi moim zdaniem dużą różnicę. Pozdrawiam

Brednie... rzeczywiscie pierwsza strofa za bardzo dopowiedziana.
Natomiast w reszcie tekstu prawie nic nie zmieniles poza większym rozbiciem na wersy i wyszlo wiecej dziur :) kadłubek.
Jaka "kolosalna róznica".???
Proza? Umiesz od razu odpowiedziec co to proza a wiersz? Jaka jest granica? :)
Dziękuję za ślad.:)

Basiu, dziękuję serdecznie:)
Pozdrawiam komentatorów :)

Hej od dawna widzę w twojej prozie potencjał na poezję, myślę że tego tekstu da się wyłuskać poezję. Może przemysł , czy nie warto iść w tym kierunku .
Wystarczy okroić ten tekst i będzie wiersz.

ŁĄCZNICZKA

w ogóle o nim
nic nie mówiła

tylko ja się zwierzałam
aż zapytałam,
czy on mnie czyta

odpowiedź była negatywna

potem gdzieś umknęła
straciłam kontakt

i to był
„koniec srebrnej nitki”

SZUKAŁAM

skoro uciekł
koniec srebrnej nitki

musiałam
szukać początku

na całej długości nitki
znaleźli się poeci

on też tam był

gdy z innymi poetami
znalazł się na srebrnej nitce

obawiałam się
ją chwycić

musiałam wrócić
do początku

Moim zdaniem różnica kolosalna, mniej znaczy więcej, ale to Twój wybór , nic nie narzucam, tylko pokazuję.

Pozdrawiam

Są takie momenty, że wręcz trzeba wracać do źródła, żeby się nie pogubić i przypomnieć sobie kim się jest naprawdę...

Bóg jest początkiem, wręcz niewyczerpanym źródłem miłości i nie ma w tym nic wstydliwego, żeby wracać..