Przeczytałem ten tekst, jako o człowieku z sierścią i ogonem :-)

Dosłowność to może nie jest odpowiednie słowo, ale pewna konsekwencja w metaforze, bo cały tekst oparty jest na jednym pomyśle. Co akurat tutaj działa na plus. Mi się podoba.

Basia nie zgodzę się z tobą , wiersz nie jest dosłowny , jest ukazana relacja ludzi przez pryzmat zachowań kota, nie jestem napisane , że autor to człowiek , ani że doświadcza trudnych emocji w sposób dosłowny, tylko poprzez kocie doświadczenia jest to pokazane , nie pisze . Ja kulę się z bólu czy nie krzycze , tylko kot nie miaucze , nie zostawia sierści, to metafora jest przecież, nie należy tego czytać dosłownie, gdzie wy widzicie dosłowność.

Wiersz jest dosłowny i fajny, ale każdy ma prawo do własnego zdania. Więc, autorze, odpuść czytelnikowi jego interpretację, bo nie ma się o co kłócić. Moim zdaniem fajny kawałek.

Wyjaśniam , czemu wiersz nie jest dosłowny i dlaczego niewłaściwie go odczytujesz, odniosłem się do komentarza sugerując możliwe wyjaśnienia tej przyczyny.

To uważasz ze jestem tak mało inteligentna? Myslisz ze czytelnik inteligentny nie wie ze mozna to odnieść do ludzi?

Tytuł też jest metafora jak dosłownie czytasz wiersze to już twojej ograniczenie poznawcze.

Ja jej widzę dosłowności , bo tekst można odnieść też do relacji międzyludzkich , nie ma tu napisane , że jest kot. Uważam że jest to bardziej wielowymiarowy tekst niż dosłowny, jednoznaczny, ale to moja interpretacja. Każdy preferuje inną estetykę zawsze dobrze jest to uzasadnić niż rzucić prostu nieprzemyślany post.

Zbytnia dosłowność. :)