Nie wiem jak daleko można iść z diabłem, zastanowiła bym się poważnie nad tą opcją .. w sumie spodziewałam się więcej po tym tekście, jakieś lepsze były ostatnio ;)

Słusznie.

Kiszka*

TETU. Dziekuje za komentarz. Czuje ze kiszkach ten tekst nawet on to autoterapia :(

Bardzo prawdziwy i szczery tekst. Taki rachunek sumienia dotyczący własnej twórczości. Pisanie nie jest tu, ani czymś przyjemnym, ani też nie jest formą terapii. To rana, która ciągle się jątrzy. Bardzo podoba mi się strofa z diabłem. Nie pełni tu roli złego, a wręcz odwrotnie, ma pomóc. Relację autora z własną twórczością można uznać za bardzo trudną i skomplikowaną żeby nie powiedzieć toksyczną. Pozdrawiam.