Nawet emoty zlikwidowali albo jest zakaz :))) tam nie ma znaków zapytania, były emotki :)

Flmng, wiersz jest bardzo dobry w budowaniu emocji. Potrafisz pokazać obraz, nie tylko wkleić literki w strofach! Komentarze(tzw dobre rady) nic do twojego warsztatu nie wniosą, prócz ironii i miernej wiedzy o pisaniu wierszy (tych prawdziwych). Jest tu kilka osób, których komentarze warto przeczytać, reszta to wióry i miałkość ???????????????? Idź do przodu i pisz, nie reaguj na zaczepki znafców ???????????? a mnie co najwyżej zablokują ???????????????? Idę poczytać „wiersze” innych????????????????????????

Czy ten żandarm niepłacący czynszu, który się dosiada niechciany ze swoją gorzką kawą, nie mógłby pilnować czegoś innego? Jakichś drzwi, kłódki, sejfu? Tylko niech to nie będą drzwi/kłódka/sejf milczenia, a tym bardziej tego młodopolskiego, wyświechtanego bezsłowia, które zostało wymyślone sto razy, i sto razy przyszło do głowy. Już zwyczajne bezrybie byłoby lepsze.

Tytuł zbyt wprost. Pierwszy wers też taki sobie. Podoba mi się to "zamieszkała między nami/jak lokator który nie płaci czynszu", "nieme posiłki" są takie sobie, i moim zdaniem niepotrzebne, za to "dosiada się ze swoją gorzką kawą" jest spoko, ale kompletnie do wyrzucenia jest "jak żandarm strzegący bezsłowia" - bezsłowie jest bardzo wyświechtane, takie poetyzowanie, które nie pasuje nawet do reszty tekstu. "wszystko co ważne dryfuje na mieliźnie" jest ok, ale potem te "nienarodzone dialogi" jakoś zbyt dopowiadają. żandarm puszczający kaczki jest zabawnym obrazkiem, sam nie wiem, dokładający kamienie żandarm jest ok. Jedyną "perełką", którą tu dla siebie znalazłem, jest cisza jak lokator niepłacący czynszu.

Dobry tekst, bo nie za długi i na ważki temat. Jednak tytuł do zmiany, bo już na początku wyjaśnia sprawę i po co czytać... I jeszcze część trywializująca całość to motyw z żandarmem (może to ten z Saint-Tropez ;-).
Coś w tym stylu popełniłem kiedyś: https://poemax.pl/publikacja/11632-poki-wiersz-nas-nie-rozlaczy

W ostatniej części widzę Szymborską nawiązanie do jej kamienia. Tylko brak mi fugi między żandarmem z kawą a żandarmem na brzegu.
Ogólnie wiersz aż krzyczy od ciszy? Może tak miało być? Jeśli tak to odrobinę za dużo ciszy w ciszy:)